Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Romanë 7

Pín

Lëvdoj Perndinë me anë të Iisuit Hristoit Zotit sonë. Un’ adha me mënd punoj nomn’ e Perndisë, e me kurm, nomn’ e fajit.

Sepse e di që nukë rri tek u (domethënë ndë kurm tim) ndonjë e mirë, sepse të dashuritë e kam me vetëhe, ma të bëj të mirënë, nukë gjej udhë.

Sepse nukë bëj të mirënë që dua, po të keqenë që nukë dua, atë bëj.

E nd’është që bëj unë atë që nukë dua, nuk’ e bëj më atë unë, po faji, që rri tek u.

E gjej adha nomnë ndë vetëhe time, kur dua të bëj të mirënë, që është e keqia që rri përpara meje. Sepse gëzonem mbë nom të Perndisë, sikundr’ është njeriu i brëndëshm.

E ndë bëfça atë që nukë dua, thom bashkë me nom se ësht’ i mirë.