وَحی 2 سے مشہور بائبلی آیات

«ولی اِ شکایتا وَ ضد تو اُمَ که محبتیا که اوّل اُتهاد وِل اُتکِردِ.

پَ اُ یاد بیا که از کُ اُفتَدِستِش. توبَه بِکو و کَرِی که اوّل اُتکِه اَنجوم هادِ. وَ اِلّا تُحَد دِیام و چراغدوت از جاش اَدَسیام، مَ اِکِه توبَه بِکنِش.

از عذابی که کَرارِ بِکَشِش، مَتِرس. بِبِن، چِی ناگذَرِ که ابلیس اُ مُشتیتو اُ زندان اَبی تَ امتحان بِبی و اَسِی ده راز مصیبت اَکَشی. تا دُم مرگ وفادار وامان، که ما تاج زندگیا اُ تو اَتام.

«آناکِه گاش اُشَه، بِشناوِ که روح خدا اُ کلیسائیا چه اَگِه. هرکَه پیروز بِبِه، اُ آنا اِئا عطا اَکنام که از میوَه درخت زندگی که تِک بهشت خدائِه، بِخَه.

ما از کَریات باخبرام، از زحمتُت و صبر و تحملُت خبر اُمَ، و اَدانام که طاکَت آدامِی شَریرا اُتنی بلکه اُ آنایایی که اُ خوشو حَواری اَگائِت ولی نِهِت، امتحان اُتکِردِ و اُتفَهمِدِ که دروغگو هِت.

اَدانام که وَ صبر طاکَت اَدارِش و وَخاطر اسم ما تحمّل اَکنِش و خستَه نِبُستِش.

«آناکِه گاش اُشَه، بِشناوِ که روح خدا اُ کلیسائیا چه اَگِه. هرکَه پیروز بِبِه، اُ آنا از مِ نُنِ مَنّای پِنهونِنا اَتام. و یَک سنگ سَفیدی شَتام که لِی مِ سنگا اسم جدیدی نوشتَه بُدِ، که هِسکَه مِئا نادو وَغیر از آناکِه اُ آنا اَگِرِ.