લુક.ની સુવાર્તા 6 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

જીયાલે જે જરુર હાય, તીયાલે તુ આપ, તાંહા પરમેહેર બી તુમનેહે જો જરુર હાય તોઅ આપી; તાંહા લોક બી પુરો માપ માપીને દાબી-દાબીને આને હિગાટીને, આને વેરાતોં તુમા કોમે આપી, કાહાકા જો માપ માપીને તુમુહુ બીજાહાને આપતેહે, તોજ માપ માપીને પરમેહેર બી તુમનેહે આપી.”

તીયુજ રીતીકી હારો માંહુ પોતા મનુ ભંડારુમેને હાર્યાજ ગોઠયા કાડેહે, આને હારેજ કામે કેહે; પેન ખારાબ માંહુ પોતા મનુ ભંડારુમેને ખારાબ ગોઠયાજ કાડેહે, આને ખારાબ કામેજ કેહે; કાહાકા માંહા મનુમે જેહેડા વિચાર પોલા હાય, તોંજ તીયા મુયુમે આવેહે.

“પેન તુમા દુશ્મનુ આરી પ્રેમ રાખા, આને ભોલાય કેરા, આને ઉસનો આપલો ફાચે મીલે એહકી આશા રાખ્યા, વગર ઉસનો આપા; તાંહાજ પરમેહેર તુમનેહે મોડો ઇનામ આપી; આને તુમુહુ હોરાગામે રેનારા પરમપ્રધાન પરમેહેરુ પોયરે આખાહા, કાહાકા તોઅ આભાર નાય માનનારા માંહાપ બી આને ખારાબ માંહાપ બી દયા કેહે.”

જેહકી તુમા હોરાગામે રેનારો પરમેહેર બાહકો દયાવાલો હાય, તેહકીજ તુમુહુ બી દયાવાલા બોના.

“ગુનો માઅ લાગવાહા; તા તુમાપે બી ગુનો નાય લાગવામે આવે: દોષી માઅ ઠેહરવાહા, તા તુમનેહે બી દોષી નાય ઠેહરાવામે આવે: માફ કેરા તા તુમનેહે બી માફ કેરામે આવી

“પેન જે લોક માંઅ ગોઠયા ધ્યાન લાગવીને ઉનાતાહા તીયાહાને આખુહુ, કા પોતા દુશ્મનુ આરી પ્રેમ રાખુલો; આને જે લોક તુમા આરી નફરત કે, તીયા આરી ભોલો કેરા.” આને જે લોક તુમનેહે હારાપ દેઅ, તીયાહાને આશીર્વાદ આપા; જે લોક તુમા અપમાન કે, તીયા ખાતુર પ્રાર્થના કેરા.

આને બીજે માંહે તુમા આરી જેહકી વેહવાર કે, તેહકીજ તુમુહુ બી તીયા આરી વેહવાર કેરા.

આને જો કેડો બી તુમા એકા ગાલુપે થાપુળ ઠોકે, તીયા વેલ બીજો ગાલ બી ફેરવી દેઅ; જો કેડો અન્યાયુ રીતીકી તોઅ પોવુલો કોટ માગી લે, તીયાલે તોઅ ડોગલી બી લી લાંઅ દેઅ. તોપે જો કાય હાય, તોઅ એગુહુ માગે, તીયાલે આપ; આને જો તોઅ વસ્તુ એગુહુ બુચીલે, તીયાપેને ફાચો માગતો માઅ.

“કેલ્લો બી મીઠો ચાળ ખારાબ ફલ નાહ લાવતો, આને કેલ્લો બી ખારાબ ચાળ મીઠો ફલ નાહ લાવતો.

દરેક ચાળ હારો હાય કા ખારાબ તોઅ તીયા ફલવાપેને ઓખાહે; કાહાકા લોક કાંટા ચાળાપેને અંજીર નાહ તોળતા, આને થેવર્યા કાંટાપેને દારાક્ષે નાહ મીલતે.”