یوهَنّا 14 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

من شمارا اێمنی و آسودگیَ دئیان. وتی اێمنی و آسودگیا شمارا دئیان. جهانا اے واک و توان نێست که هما اێمنیا شمارا بدنت که منیَ دئیان. متُرسێت و وتی دلا پرێشان مکنێت.

ایسّایا گوَشت: ”راه من آن، راستی من آن و زند بَکشۆک هم من آن. کَسّ پتئے کِرّا سر بوتَ نکنت، اگن منی راها مرئوت.

شمئے دل پرێشان مبیت. هُدائے سرا ایمان بیارێت و منی سرا هم ایمان بیارێت.

بله شمئے پُشت و پناه هما پاکێن روه اِنت که پت آییا منی نامئے سرا دێمَ دنت. پاکێن روه سجّهێن چیزّان شمارا سۆجَ دنت و هما سجّهێن هبر که من گۆن شما کرتگ‌اَنت، شمارا آیانی یاتا پِرّێنیت.

آ کَسا که منی هُکم گۆن اَنت و اِشانی سرا اَملَ کنت، هما کَس منا دۆستَ داریت. آ که منا دۆستَ داریت، منی پت هم آییا دۆستَ داریت و من هم آییا دۆستَ داران و وتا په آییا زاهرَ کنان.“

من وت چه پتا لۆٹان و آ شمارا دگه پُشت و پناهے دنت که مُدام گۆن شما بمانیت، بزان راستیئے هما روه که جهان آییئے مَنّگا تئیار نه‌اِنت، چێا که نگندیتی و پَجّاهیَ نئیاریت. بله شما آییا پَجّاهَ کارێت، چێا که شمئے کِرّا مانیت و شمئے دل و درونا بیت.

هرچے که شما منی نامئے سرا لۆٹێت، آ واهگا سَرجمَ کنان، تانکه چُکّ پتئے شان و شئوکتا زاهر بکنت. هرچے که شما منی نامئے سرا بلۆٹێت، من شمئے واهگا سَرجمَ کنان.

اگن شما منا دۆستَ دارێت، گڑا منی هُکمانَ مَنّێت.

منی پتئے لۆگا بازێن بانے هست. اگن نه، من شمارا گوَشتگ‌اَت که رئوان تانکه په شما جاگهے تئیار بکنان.

بله اَنگت من په شمئے جاگهئے تئیار کنگا رئوان و پدا کایان و شمارا گۆن وتَ بران، تانکه همۆدا که من آن، شما هم همۆدا ببێت.

تومایا گوَشت: ”او هُداوند! ما نزانێن که تئو کجا رئوئے، گڑا راها چۆن زانتَ کنێن؟“