MEZMURLAR 78:32-55 - Compare All Versions

Paylaş

Yine de günah işlemeye devam ettiler, O'nun harikalarına inanmadılar. Bu yüzden Tanrı onların günlerini boşluk, Yıllarını dehşet içinde bitirdi. Tanrı onları öldürdükçe O'na yönelmeye, İstekle O'nu yeniden aramaya başlıyorlardı. Tanrı'nın kayaları olduğunu, Yüce Tanrı'nın kurtarıcıları olduğunu anımsıyorlardı. Oysa ağızlarıyla O'na yaltaklanıyor, Dilleriyle yalan söylüyorlardı. O'na yürekten bağlı değillerdi, Antlaşmasına sadık kalmadılar. Yine de Tanrı sevecendi, Suçlarını bağışlıyor, onları yok etmiyordu; Çok kez öfkesini tuttu, Bütün gazabını göstermedi. Onların yalnızca insan olduğunu anımsadı, Geçip giden, dönmeyen bir rüzgar gibi. Çölde kaç kez O'na başkaldırdılar, Issız yerlerde O'nu gücendirdiler! Defalarca denediler Tanrı'yı, İncittiler İsrail'in Kutsalı'nı. Anımsamadılar O'nun güçlü elini, Kendilerini düşmandan kurtardığı günü, Mısır'da gösterdiği belirtileri, Soan bölgesinde yaptığı şaşılası işleri. Mısır'ın kanallarını kana çevirdi, Sularını içemediler. Gönderdiği at sinekleri yedi halkı, Gönderdiği kurbağalar yok etti ülkeyi. Ekinlerini tırtıllara, Emeklerinin ürününü çekirgelere verdi. Asmalarını doluyla, Yabanıl incir ağaçlarını iri dolu taneleriyle yok etti. Büyükbaş hayvanlarını kırgına, Küçükbaş hayvanlarını yıldırıma teslim etti. Üzerlerine kızgın öfkesini, Gazap, hışım, bela Ve bir alay kötülük meleği gönderdi. Yol verdi öfkesine, Canlarını ölümden esirgemedi, Onları salgın hastalığın pençesine düşürdü. Mısır'da bütün ilk doğanları, Ham'ın çadırlarında bütün ilk çocukları vurdu. Kendi halkını davar gibi götürdü, Çölde onları bir sürü gibi güttü. Onlara güvenlik içinde yol gösterdi, korkmadılar; Düşmanlarınıysa deniz yuttu. Böylece onları kendi kutsal topraklarının sınırına, Sağ elinin kazandığı dağlık bölgeye getirdi. Önlerinden ulusları kovdu, Mülk olarak topraklarını İsrail oymakları arasında bölüştürdü. Halkını konutlarına yerleştirdi.

Bütün bununla beraber yine suç ettiler, Ve onun şaşılacak işlerine inanmadılar. Bunun için onların günlerini boşlukla, Ve yıllarını dehşetle bitirdi. Kendilerini öldürdüğü zaman onu araştırdılar; Ve geri döndüler ve Allahı gayretle aradılar. Hatırladılar ki, Allah onların kayası idi; Ve Yüce Allah onları kurtaran idi. Fakat ağızları ile ona yaltaklandılar, Ve dilleri ile ona yalan söylediler. Çünkü yürekleri onunla doğru değildi, Ve onun ahdinde sadık değildiler. Fakat o, rahîmdir, fesadı bağışladı, ve helâk etmedi; Ve çok kereler öfkesini onlardan çevirdi, Ve bütün gazabını uyandırmadı. Hatırladı ki, onlar beşerdir, Geçen ve geri dönmiyen bir yel. Kaç kere çölde ona isyan ettiler, Ve ıssız yerde onu gücendirdiler! Allahı tekrar tekrar denediler, Ve İsrailin Kuddûsunu incittiler. Onun elini, Ve onları hasımdan kurtardığı günü anmadılar; Nasıl Mısırda alâmetlerini, Tsoan kırında hârikalarını yaptı, Irmaklarını ve derelerini, İçmesinler diye kana çevirdi. Aralarına sinek sürüleri gönderdi ve kendilerini yediler; Ve kurbağalar gönderdi ve kendilerini yok ettiler. Onların mahsulünü tırtıla, Ve onların emeğini çekirgeye verdi. Bağlarını dolu ile, Ve cemiz ağaçlarını kırağı ile öldürdü. Hayvanlarını doluya, Sürülerini yakıcı yıldırımlara verdi. Onlara karşı öfkesinin kızgınlığını, Hiddeti, hışmı ve sıkıntıyı, Bir alay şer meleklerini, gönderdi. Öfkesine yol açtı; Canlarını ölümden esirgemedi, Ve hayatlarını vebaya verdi, Ve Mısırda bütün ilk doğanları, Hamın çadırlarında kuvvetlerinin ilkini vurdu. Fakat kendi kavmını koyunlar gibi götürdü, Ve çölde onları sürü gibi güttü. Onları emniyetle yürüttü, ve korkmadılar; Fakat onların düşmanlarını deniz örttü. Ve onları makdisinin sınırına, Sağ elinin edindiği bu dağa getirdi. Önlerinden milletleri de kovdu, Pay olarak onları ölçü ile böldü, Ve onların çadırlarında İsrail sıptlarını oturttu.

Yine de günah işlemeye devam ettiler, O'nun harikalarına inanmadılar. Bu yüzden Tanrı onların günlerini boşluk, Yıllarını dehşet içinde bitirdi. Tanrı onları öldürdükçe O'na yönelmeye, İstekle O'nu yeniden aramaya başlıyorlardı. Tanrı'nın kayaları olduğunu, Yüce Tanrı'nın kurtarıcıları olduğunu anımsıyorlardı. Oysa ağızlarıyla O'na yaltaklanıyor, Dilleriyle yalan söylüyorlardı. O'na yürekten bağlı değillerdi, Antlaşmasına sadık kalmadılar. Yine de Tanrı sevecendi, Suçlarını bağışlıyor, onları yok etmiyordu; Çok kez öfkesini tuttu, Bütün gazabını göstermedi. Onların yalnızca insan olduğunu anımsadı, Geçip giden, dönmeyen bir rüzgar gibi. Çölde kaç kez O'na başkaldırdılar, Issız yerlerde O'nu gücendirdiler! Defalarca denediler Tanrı'yı, İncittiler İsrail'in Kutsalı'nı. Anımsamadılar O'nun güçlü elini, Kendilerini düşmandan kurtardığı günü, Mısır'da gösterdiği belirtileri, Soan bölgesinde yaptığı şaşılası işleri. Mısır'ın kanallarını kana çevirdi, Sularını içemediler. Gönderdiği at sinekleri yedi halkı, Gönderdiği kurbağalar yok etti ülkeyi. Ekinlerini tırtıllara, Emeklerinin ürününü çekirgelere verdi. Asmalarını doluyla, Yabanıl incir ağaçlarını iri dolu taneleriyle yok etti. Büyükbaş hayvanlarını kırgına, Küçükbaş hayvanlarını yıldırıma teslim etti. Üzerlerine kızgın öfkesini, Gazap, hışım, bela Ve bir alay kötülük meleği gönderdi. Yol verdi öfkesine, Canlarını ölümden esirgemedi, Onları salgın hastalığın pençesine düşürdü. Mısır'da bütün ilk doğanları, Ham'ın çadırlarında bütün ilk çocukları vurdu. Kendi halkını davar gibi götürdü, Çölde onları bir sürü gibi güttü. Onlara güvenlik içinde yol gösterdi, korkmadılar; Düşmanlarınıysa deniz yuttu. Böylece onları kendi kutsal topraklarının sınırına, Sağ elinin kazandığı dağlık bölgeye getirdi. Önlerinden ulusları kovdu, Mülk olarak topraklarını İsrail oymakları arasında bölüştürdü. Halkını konutlarına yerleştirdi.