YARATILIŞ 23:1-20 - Compare All Versions

Paylaş

Sara yüz yirmi yedi yıl yaşadı. Ömrü bu kadardı. Kenan ülkesinde, bugün Hevron denilen Kiryat-Arba'da öldü. İbrahim yas tutmak, ağlamak için Sara'nın ölüsünün başına gitti. Sonra karısının ölüsünün başından kalkıp Hititler'e, “Ben aranızda konuk ve yabancıyım” dedi, “Bana mezar yapabileceğim bir toprak satın. Ölümü kaldırıp gömeyim.” Hititler, “Efendim, bizi dinle” diye yanıtladılar, “Sen aramızda önemli bir beysin. Ölünü mezarlarımızın en iyisine göm. Ölünü gömmen için kimse senden mezarını esirgemez.” İbrahim, ülke halkı olan Hititler'in önünde eğilerek, “Eğer ölümü gömmemi istiyorsanız, benim için Sohar oğlu Efron'a ricada bulunun” dedi, “Tarlasının dibindeki Makpela Mağarası'nı bana satsın. Fiyatı neyse huzurunuzda eksiksiz ödeyip orayı mezarlık yapacağım.” Hititli Efron halkının arasında oturuyordu. Kent kapısında toplanan herkesin duyacağı biçimde, “Hayır, efendim!” diye karşılık verdi, “Beni dinle, mağarayla birlikte tarlayı da sana veriyorum. Halkımın huzurunda onu sana veriyorum. Ölünü göm.” İbrahim ülke halkının önünde eğildi. Herkesin duyacağı biçimde Efron'a, “Lütfen beni dinle” dedi, “Tarlanın parasını ödeyeyim. Parayı kabul et ki, ölümü oraya gömeyim.” Efron, “Efendim, beni dinle” diye karşılık verdi, “Aramızda dört yüz şekel gümüşün sözü mü olur? Ölünü göm.” İbrahim Efron'un önerisini kabul etti. Efron'un Hititler'in önünde sözünü ettiği dört yüz şekel gümüşü tüccarların ağırlık ölçülerine göre tarttı. Böylece Efron'un Mamre yakınında Makpela'daki tarlası, çevresindeki bütün ağaçlarla ve içindeki mağarayla birlikte, kent kapısında toplanan Hititler'in huzurunda İbrahim'in mülkü kabul edildi. İbrahim karısı Sara'yı Kenan ülkesinde Mamre'ye –Hevron'a– yakın Makpela Tarlası'ndaki mağaraya gömdü. Hititler tarlayı içindeki mağarayla birlikte İbrahim'in mezarlık yeri olarak onayladılar.

V E Saranın ömrü yüz yirmi yedi yıl oldu; Saranın ömrünün yılları bu kadardı. Ve Sara Kenân diyarında Kiryat-arbada (bu Hebrondur) öldü, ve İbrahim Sara için dövünmeğe ve ona ağlamağa geldi. Ve İbrahim ölüsünün önünden kalktı, ve Het oğullarına söyliyip dedi: Ben sizin yanınızda garip ve misafirim; yanınızda mülk olarak bana kabir verin, ve ölümü önümden kaldırıp gömeyim. Ve Het oğulları İbrahime cevap verip ona dediler: Ey efendim, bizi dinle; sen aramızda Allahın bir beyisin; senin ölünü kabirlerimizin en âlâsına göm; ölünü gömmek için bizden kimse kabrini senden esirgemez. Ve İbrahim kalkıp diyarın kavmına, Het oğullarına, iğildi. Ve onlarla söyleşip dedi: Ölümü önümden kaldırıp gömmek için eğer gönlünüz razı ise, beni dinleyin, ve Tsohar oğlu Efrona benim için rica edin ki, tarlasının nihayetinde kendi mülkü olan Makpela mağarasını bana versin; aranızda benim için mülk olarak bir kabir olmak üzre onu tam pahası ile bana versin. Ve Efron, Het oğulları arasında oturuyordu; ve Hittî Efron, Het oğulları kendi şehrinin kapılarından girenlerin hepsi dinlerken, İbrahime cevap verip dedi: Hayır efendim; beni dinle; tarlayı sana veriyorum, ve onda olan mağarayı sana veriyorum; kavmım oğulları önünde onu sana veriyorum; ölünü göm. Ve İbrahim, diyarın kavmı önünde iğildi. Ve diyarın kavmı dinlerken Efrona söyliyip dedi: Fakat sana rica ederim, eğer istiyorsan, beni dinle; tarlanın pahasını veririm; onu benden al ve ölümü oraya gömeyim. Ve Efron İbrahime cevap verip ona dedi: Efendim, beni dinle; seninle benim aramda dört yüz şekel gümüşlük yer nedir? ölünü göm. Ve İbrahim Efronu dinledi; ve İbrahim, Het oğulları dinlerken Efronun söylemiş olduğu dört yüz şekel gümüşü, tüccar indinde geçen akçe olarak ona tarttı. Böylece Mamre karşısındaki Makpelada olan Efronun tarlası, tarlanın bütün hududu içinde etrafında olan ağaçların hepsile beraber onda olan mağara, Het oğullarının huzurunda, kendi şehrinin kapısından girenlerin hepsinin önünde İbrahime mülk edildi. Ve bundan sonra İbrahim karısı Sarayı, Kenân diyarında, Mamre (o Hebrondur) karşısında, Makpela tarlasının mağarasına gömdü. Ve tarla ve onda olan mağara Het oğulları tarafından kabir olmak üzre İbrahime mülk edildi.

Sara yüz yirmi yedi yıl yaşadı. Ömrü bu kadardı. Kenan ülkesinde, bugün Hevron denilen Kiryat-Arba'da öldü. İbrahim yas tutmak, ağlamak için Sara'nın ölüsünün başına gitti. Sonra karısının ölüsünün başından kalkıp Hititler'e, “Ben aranızda konuk ve yabancıyım” dedi, “Bana mezar yapabileceğim bir toprak satın. Ölümü kaldırıp gömeyim.” Hititler, “Efendim, bizi dinle” diye yanıtladılar, “Sen aramızda önemli bir beysin. Ölünü mezarlarımızın en iyisine göm. Ölünü gömmen için kimse senden mezarını esirgemez.” İbrahim, ülke halkı olan Hititler'in önünde eğilerek, “Eğer ölümü gömmemi istiyorsanız, benim için Sohar oğlu Efron'a ricada bulunun” dedi, “Tarlasının dibindeki Makpela Mağarası'nı bana satsın. Fiyatı neyse huzurunuzda eksiksiz ödeyip orayı mezarlık yapacağım.” Hititli Efron halkının arasında oturuyordu. Kent kapısında toplanan herkesin duyacağı biçimde, “Hayır, efendim!” diye karşılık verdi, “Beni dinle, mağarayla birlikte tarlayı da sana veriyorum. Halkımın huzurunda onu sana veriyorum. Ölünü göm.” İbrahim ülke halkının önünde eğildi. Herkesin duyacağı biçimde Efron'a, “Lütfen beni dinle” dedi, “Tarlanın parasını ödeyeyim. Parayı kabul et ki, ölümü oraya gömeyim.” Efron, “Efendim, beni dinle” diye karşılık verdi, “Aramızda dört yüz şekel gümüşün sözü mü olur? Ölünü göm.” İbrahim Efron'un önerisini kabul etti. Efron'un Hititler'in önünde sözünü ettiği dört yüz şekel gümüşü tüccarların ağırlık ölçülerine göre tarttı. Böylece Efron'un Mamre yakınında Makpela'daki tarlası, çevresindeki bütün ağaçlarla ve içindeki mağarayla birlikte, kent kapısında toplanan Hititler'in huzurunda İbrahim'in mülkü kabul edildi. İbrahim karısı Sara'yı Kenan ülkesinde Mamre'ye –Hevron'a– yakın Makpela Tarlası'ndaki mağaraya gömdü. Hititler tarlayı içindeki mağarayla birlikte İbrahim'in mezarlık yeri olarak onayladılar.