Оятҳои маъмули Инҷил аз کَرِی حَوارِنیا 13

موکَه‌ای که اِیا مشغول پرستش خداوند و روزَه هادِت، روح کدّوس خدا اُشگُت: «اُ بَرنابا و شائول اَسِی مِ کَری که جارشو اُمزادِ تا اَنجومُش هاتِت، اَسِی ما جدا بِکنی.» مِ موکَوا، بعد از روزَه و دعا، دست شُن لِی دوتاشو نَه، برکتشو شُدَ و اُ آنایا رَوونَهِ سفر شُکِه.

هرکَه اُ عیسی ایمون بیارِ، اُ واسطَهِ آنا از مَچی آزاد اَبِه. از هَمَهِ مِ چِی‌یَی که وَ شریعت موسی پیغامبر تُنِشابو از آنایا آزاد بِبی.

اَسِی که خداوند شُ اَما اینا فَرمو دَدِ که: ”ما اُ تو نوری اُمکِردِ اَسِی غیریهودِنیا، تا نجاتا اُ کُل دنیا بِرَسِنِش.“»