Оятҳои маъмули Инҷил аз ئنجیل مەتا 28

Паҳн кунед

جا بچن، گشت ملەتیل بکەنه شاگرد، وه ناو باوگ و کوڕ و روح‌القودوس خوسڵ تەعمیدیان بێەن، تالیمیان بێەن تا گشت ئەو چشتیله که وەپێدان فەرمان دامه وه جا بارن. بنوڕن، من هەر ڕوژ تا ئاخر ئی دەورانه هامه گەرددانەو!»

عیسا نزیکیانەو بی وەپێان وەت: «گشت دەسڵات وەناو ئاسمان و وەبان زەوی دریاسه پێم.

وەلێ فریشتەگه وه ژنەگان وەت: «زاوردان نەچود، چوینکه زانم وەشون عیساێ وه سەلیب دریاێ گەردین. ئەیو وه ئێرا نیه، هەر ئەوجورە که خوەێ فەرمایش کردوی، زنیەو بیه! بان بنوڕنه ئەو شونه که وه ئەوره دریژەو کریاوی،

ئمجا عیسا وەپێان وەت: «زاوردان نەچود! بچن وه براگانم بویشن بچنه جەلیل. وه ئەوره دوینینەم.»

ئەوانیش وەگەرد شێخیل گردەو بین و نیشتنه مەشویرەت کردن، پویل فرەێگیش دانه سەربازەگان، وەتن: «”وه مەردم بویشن، وەختێ ئیمه خەفتویمن، شاگردەگانێ شەوەناو هاتن جنازەگەێ دزین.“ ئەگەر ئیەیشه ڕەسیه گوش فەرماندار، رازیی کیم و نێیلیم تویش شەڕ باین.» ئەوانیش پویلەگه سەنن و هەر ئەوجورە کردن که وەپێان وەتریاوی. دی ئی حکایەته تا وه ئیمڕو وەناو جویلەکەیل پەخشەو بیه.