Оятҳои маъмули Инҷил аз ئنجیل مەتا 26

Паҳн кунед

وەخەوەر بون و دوعا بکەن تا وەناو ئەزمون نەکەفین. وه ڕاسی روح وه ئەزرەته وەلێ جەسه بی هازه.»

جا وەپێان وەت: «له ویشت خەم و خوسه، نزیکه بمرم. وه ئێرا بمینن و وەگەرد منەو وەخەوەر بون.»

ئمجا قێرێگ چیه نواتر، وه دەمەو کەفته بان زەوی و دوعا کرد: «ئێ باوگم، ئەگەر بود، ئی جامه له لێم دویرەو که؛ وەلێ نه وه خاست مه، بەڵکەم خاست تو وه جێ باێد.»

ئیەسه خوین مه ئەڕا پەێمان تازه که وەبونەێ قێر فرەێگ ئەڕا بەخشین گونایل، ڕشێید.

وەختێ هێمراێ خەریک خواردن بین عیسا نانەگه هەڵگرد و وەشون ئیه که سپاس خودا کرد، لەتی کرد و دادەێ شاگردەگان و وەت: «بگرن، بخوەن؛ ئیه جەسەێ منه.»

ئمجا جامەگه هەڵگرد و وەشون شوکر کردن، دادەێ شاگردەگان و وەت: «گشتدان له ئیه بخوەن.

ئمجا هاتەو ئەڕا لاێ شاگردەگان و دی که ئەوانه خەفتنه. وه پتروس وەت: «ئەرێ نەتویەنستین ساتێگ وەگەردمەو وەخەوەر بمینێن؟

وەپێدان ئویشم دی له ئی بەر مەیوه نیەخوەم تا ڕوژی که وه پادشایی باوگم، تازەێ وەگەرددانەو بخوەم.»

ئمجا پتروس قسیەیل عیسا کەفته هویرێ که وەپێ وەتوی: «وەرجه ئەوەکه کەڵەشیر بقویلنێ، سێ جار مه حاشا کەی». جا پتروس چیه دەیشت و تێر پڕ دەس نا گیره.

هەڵسن بچیمن. بنوڕن، ئەوەسه ئەوه که دەێدەمه دەسەو نزیکه.»

عیسا وەپێ وەت: «شمشێرەگەد غەڵافی که؛ «چوینکه هەر کەسێگ شمشێر بکیشێ، وه شمشێریش کوشرێی.