Mavhesi emuBhaibheri Ane Mukurumbira kubva kuna Matthew Lefi 22

Pakurirana nevamwe

Yn y cyfamser, y Phariseaid wedi clywed ddarfod iddo ostegu y Saduwceaid, á ymgasglasant o’i amgylch ef. Yna un o honynt, yr hwn oedd gyfreithiwr, gàn ei brofi ef, á gynygiodd yr holiad hwn, Rabbi, pa un yw y gorchymyn mwyaf yn y gyfraith? Iesu á atebodd, “Ceri yr Arglwydd dy Dduw â’th holl galon, ac â’th holl enaid, ac â’th holl feddwl.” Dyma y gorchymyn cyntaf a’r mwyaf. Yr ail sy gyffelyb iddo, “Ceri dy gymydog fel ti dy hun.” Ar y ddau orchymyn hyn y mae yr holl gyfraith a’r proffwydi yn dibynu.

Yn y cyfamser, y Phariseaid wedi clywed ddarfod iddo ostegu y Saduwceaid, á ymgasglasant o’i amgylch ef. Yna un o honynt, yr hwn oedd gyfreithiwr, gàn ei brofi ef, á gynygiodd yr holiad hwn, Rabbi, pa un yw y gorchymyn mwyaf yn y gyfraith? Iesu á atebodd, “Ceri yr Arglwydd dy Dduw â’th holl galon, ac â’th holl enaid, ac â’th holl feddwl.” Dyma y gorchymyn cyntaf a’r mwyaf. Yr ail sy gyffelyb iddo, “Ceri dy gymydog fel ti dy hun.” Ar y ddau orchymyn hyn y mae yr holl gyfraith a’r proffwydi yn dibynu.

Iesu yn parâu i ymadroddi wrthynt mewn damegion, á ddywedodd, Y mae Gweinyddiaeth y Nefoedd yn debyg i ymddygiad brenin, yr hwn, wedi gwneuthur priodaswledd iddei fab, á ddanfonodd ei weision i alw y rhai à wahoddasid; ond ni fỳnent hwy ddyfod. Yna efe á ddanfonodd weision ereill, gàn ddywedyd, Dywedwch wrth y rhai à wahoddwyd, Mi á barotöais fy ngwledd; fy ychain a’m pasgedigion á laddwyd, a phob peth sy barod; deuwch i’r briodas. Ond hwy á droisant ymaith yn ddiystyrllyd, un iddei dyddyn, arall at ei fasgnach. A’r rhelyw á ddaliasant ei weision ef, á’u hanmharchasant, ac á’u lladdasant. Pan glybu y brenin hyn, wedi llidio, efe á ddanfonodd ei filwyr, á ddinystriodd y lleiddiaid hyny, ac á losgodd eu dinas hwynt. Yna efe á ddywedodd wrth ei weision, Y mae y west yn barod, ond y rhai à wahoddasid nid oeddynt deilwng; ewch, gàn hyny, i’r prif‐ffyrdd, a chynnifer ag á gaffoch, gwahoddwch i’r briodas. Yn ganlynol hwy á aethant i’r prif‐ffyrdd, ac á gynnullasant gynnifer ag á gawsant, da a drwg, fel y llanwyd y neuadd â gwesteion. Pan ddaeth y brenin i fewn i weled y gwesteion, efe á ganfu yno ddyn heb wisg priodas am dano, ac á ddywedodd wrtho, Gyfaill, pa fodd y daethost ti yma heb wisg priodas? Ac yntau á aeth yn fud. Yna y dywedodd y brenin wrth y gweinyddion, Rhwymwch ef draed a dwylaw, a theflwch ef i dywyllwch, lle y bydd wylofain a rhincian dannedd; canys llawer sy gwedi eu galw, ond ychydig wedi eu dewis.

Yr un dydd daeth Saduwceaid ato, y rhai á ddywedant nad oes bywyd dyfodol, ac á’i cyfarchasant ef fel hyn: Rabbi, dywedodd Moses, os bydd un farw, ac heb blant ganddo, prioded ei frawd ei weddw ef, a chyfoded hiliogaeth i’r trengedig. Ac yr oedd yn byw yn ein plith ni saith o frodyr: yr hynaf á briododd, ac á fu farw heb hiliogaeth, gàn adael ei wraig iddei frawd. Felly hefyd yr ail a’r trydydd, a felly hyd y seithfed. Yn ddiweddaf oll, bu farw y ddynes hefyd. Yn awr, yn yr adgyfodiad, gwraig i ba un o’r saith fydd hi; canys hwy oll á’i priodasant hi? Iesu gàn ateb, á ddywedodd wrthynt, Yr ydych yn cyfeiliorni, heb wybod yr ysgrythyrau, na gallu Duw; oblegid yn y cyflwr hwnw, nid ydynt nac yn priodi, nac yn rhoddi mewn priodas; y maent yn gyffelyb i angylion Duw. Eithr am adfywâad y meirw, oni ddarllenasoch chwi yr hyn à fynegodd Duw i chwi, gàn ddywedyd, “Myfi yw Duw Abraham, a Duw Isaac, a Duw Jacob.” Nid yw Duw Dduw y meirw, ond y byw. A’r bobl y rhai á glywsant hyn, á sỳnasant wrth ei athrawiaeth ef.

Yna y Phariseaid á giliasant, a gwedi ymgynghori pa fodd y dalient ef yn ei eiriau, á ddanfonasant ato rai o’u dysgyblion, a rhai Herodiaid, y rhai, gwedi eu hyfforddi ganddynt, á ddywedasant, Rabbi, nyni á wyddom dy fod yn gywir, ac yn dysgu ffordd Duw yn ffyddlawn, ac anmhleidiol, oblegid nid wyt yn derbyn wynebau dynion. Dywed i ni, gàn hyny, dy farn, Ai cyfreithlawn rhoddi teyrnged i Gaisar, ai nid yw? Iesu, yn canfod eu dichell, á ddywedodd, Ragrithwyr, paham y mỳnech fy rhwydo i? Dangoswch i mi arian y deyrnged. A hwy á estynasant iddo geiniog. Yntau á ofynodd iddynt, Delw ac argraff pwy yw hwn? Hwy á atebasant, eiddo Caisar. Yntau á atebodd, Rhoddwch, gán hyny, i Gaisar yr hyn sydd eiddo Caisar, ac i Dduw yr hyn sydd eiddo Duw. A thàn ryfeddu wrth ei atebiad, hwy á’i gadawsant ef, ac á aethant ymaith.