<div class="version vid2095 iso6393pol" data-vid="2095" data-iso6393="pol">
 <div class="book bkACT">
 <div class="chapter ch18" data-usfm="ACT.18">
 <div class="label">18</div><div class="cl">Dzieje Apostolskie 18</div><div class="s1">Wydarzenia w Koryncie</div><div class="p"> 1Potem Pawe&#322; opu&#347;ci&#322; Ateny i przyby&#322; do Koryntu. 2Tam spotka&#322; pewnego &#379;yda imieniem Akwila, rodem z Pontu, kt&#243;ry &#347;wie&#380;o przyby&#322; z Italii, oraz jego &#380;on&#281; Prysk&#281;. Klaudiusz bowiem zarz&#261;dzi&#322;, &#380;e wszyscy &#379;ydzi maj&#261; opu&#347;ci&#263; Rzym. Pawe&#322; zaznajomi&#322; si&#281; z Akwil&#261; i Prysk&#261;, 3a poniewa&#380; uprawia&#322; to samo rzemios&#322;o, zamieszka&#322; u nich i z nimi pracowa&#322;. Byli oni z zawodu wytw&#243;rcami namiot&#243;w. 4W ka&#380;dy szabat natomiast udawa&#322; si&#281; na rozmowy do synagogi. Tam stara&#322; si&#281; przekona&#263; zar&#243;wno &#379;yd&#243;w, jak i Grek&#243;w. 5Kiedy jednak Sylas i Tymoteusz przyszli z Macedonii, Pawe&#322; w pe&#322;ni po&#347;wi&#281;ci&#322; si&#281; g&#322;oszeniu S&#322;owa. Przedstawia&#322; &#379;ydom &#347;wiadectwa, &#380;e Jezus jest Chrystusem. 6Lecz gdy mu si&#281; przeciwstawiali, a nawet posuwali do blu&#378;nierstw, otrz&#261;sn&#261;&#322; proch z szat i oznajmi&#322;: Krew wasza na g&#322;ow&#281; wasz&#261;, ja jestem czysty. Odt&#261;d moje poselstwo b&#281;d&#281; kierowa&#322; do pogan.</div><div class="p"> 7Po odej&#347;ciu stamt&#261;d, uda&#322; si&#281; do domu niejakiego Tycjusza Justusa. By&#322; to cz&#322;owiek bogobojny, a jego dom s&#261;siadowa&#322; z synagog&#261;. 8Tymczasem uwierzy&#322; Panu Kryspus, prze&#322;o&#380;ony synagogi &#8212; on sam i ca&#322;y jego dom. Ponadto wielu Koryntian, kt&#243;rzy s&#322;uchali Paw&#322;a, uwierzy&#322;o i zosta&#322;o ochrzczonych. 9Ponadto w nocnym widzeniu Pan powiedzia&#322; Paw&#322;owi: Przesta&#324; si&#281; ba&#263;! M&#243;w i nie milcz, 10dlatego &#380;e Ja jestem z tob&#261; i nikt si&#281; nie targnie, aby ciebie skrzywdzi&#263;. Bo m&#243;j lud w tym mie&#347;cie jest liczny. 11Pozosta&#322; tam zatem przez p&#243;&#322;tora roku i w tym czasie naucza&#322; w&#347;r&#243;d nich S&#322;owa Bo&#380;ego.</div><div class="p"> 12Jednak gdy Gallio zosta&#322; prokonsulem Achai, &#379;ydzi powstali jednomy&#347;lnie przeciwko Paw&#322;owi. Postawili go przed s&#261;dem 13pod takim zarzutem: Ten cz&#322;owiek namawia ludzi, aby czcili Boga niezgodnie z Prawem. 14Pawe&#322; mia&#322; ju&#380; otworzy&#263; usta, gdy Gallio powiedzia&#322; &#379;ydom: Gdyby tu rzeczywi&#347;cie chodzi&#322;o o jakie&#347; bezprawie albo gro&#378;ne przest&#281;pstwo, mia&#322;bym pow&#243;d, aby przyj&#261;&#263; was, &#379;ydzi. 15Skoro jednak sp&#243;r dotyczy s&#322;&#243;w, nazw i waszego w&#322;asnego Prawa, zajmijcie si&#281; tym sami. Ja nie chc&#281; by&#263; s&#281;dzi&#261; w tych sprawach. 16I przep&#281;dzi&#322; ich z s&#261;du. 17Wtedy wszyscy oni rzucili si&#281; na Sostenesa, prze&#322;o&#380;onego synagogi, i zacz&#281;li go bi&#263; przed krzes&#322;em s&#281;dziowskim. Gallio jednak wcale si&#281; tym nie zaj&#261;&#322;.</div><div class="p"> 18Pawe&#322; przebywa&#322; wi&#281;c w Koryncie jeszcze przez wiele dni. W ko&#324;cu po&#380;egna&#322; si&#281; z bra&#263;mi i odp&#322;yn&#261;&#322; do Syrii, a z nim Pryska i Akwila, po tym, jak ze wzgl&#281;du na z&#322;o&#380;ony &#347;lub ostrzyg&#322; w Kenchrach w&#322;osy.#18:18 Wed&#322;ug sk&#322;adni greckiej w&#322;osy m&#243;g&#322; ostrzyc zar&#243;wno Pawe&#322;, jak i Akwila.</div><div class="s1">Wizyta w Efezie i powr&#243;t do Antiochii</div><div class="p"> 19Przybyli do Efezu. Tu Pawe&#322; ich pozostawi&#322; i uda&#322; si&#281; do synagogi. Rozprawia&#322; tam z &#379;ydami. 20I cho&#263; go prosili, by pozosta&#322; z nimi d&#322;u&#380;ej, nie zgodzi&#322; si&#281;. 21Przy po&#380;egnaniu natomiast oznajmi&#322;: Je&#347;li B&#243;g pozwoli, to jeszcze do was wr&#243;c&#281;. I odp&#322;yn&#261;&#322; z Efezu. 22A po przybyciu do Cezarei, odwiedzi&#322; ko&#347;ci&#243;&#322;, pozdrowi&#322; go, a nast&#281;pnie uda&#322; si&#281; do Antiochii.</div><div class="s1">TRZECIA PODR&#211;&#379; MISYJNA</div><div class="p"> 23W Antiochii Pawe&#322; sp&#281;dzi&#322; jaki&#347; czas, potem jednak wyprawi&#322; si&#281; stamt&#261;d i przemierza&#322; kolejno Galacj&#281; i Frygi&#281;. Po drodze utwierdza&#322; wszystkich napotkanych uczni&#243;w.</div><div class="s1">Notatka o Apollosie</div><div class="p"> 24Tymczasem do Efezu przyby&#322; pewien &#379;yd. Mia&#322; na imi&#281; Apollos i pochodzi&#322; z Aleksandrii. By&#322; cz&#322;owiekiem wymownym oraz bieg&#322;ym w Pismach. 25Obeznany by&#322; te&#380; z drog&#261; Pana i z &#380;arem, z g&#322;&#281;bi ducha, przemawia&#322; i dobrze uczy&#322; o tym, co dotyczy&#322;o Jezusa. Wiedzia&#322; jednak tylko o chrzcie Jana. 26Zacz&#261;&#322; on otwarcie i odwa&#380;nie przemawia&#263; w synagodze. Gdy Pryska i Akwila go us&#322;yszeli, zaj&#281;li si&#281; nim i wy&#322;o&#380;yli mu dok&#322;adniej drog&#281; Bo&#380;&#261;. 27A kiedy zapragn&#261;&#322; przenie&#347;&#263; si&#281; do Achai, bracia zach&#281;cili go do tego, a tak&#380;e napisali do uczni&#243;w, aby go przyj&#281;li. Na miejscu okaza&#322;o si&#281;, &#380;e by&#322; bardzo pomocny dla tych, kt&#243;rzy dzi&#281;ki &#322;asce uwierzyli. 28Potrafi&#322; bowiem skutecznie obala&#263; twierdzenia &#379;yd&#243;w, wykazuj&#261;c publicznie, na podstawie Pism, &#380;e Jezus jest Chrystusem.</div>
 </div>
 </div>
</div>

Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej

Potem Paweł opuścił Ateny i przybył do Koryntu. Tam spotkał pewnego Żyda imieniem Akwila, rodem z Pontu, który świeżo przybył z Italii, oraz jego żonę Pryskę. Klaudiusz bowiem zarządził, że wszyscy Żydzi mają opuścić Rzym. Paweł zaznajomił się z Akwilą i Pryską, a ponieważ uprawiał to samo rzemiosło, zamieszkał u nich i z nimi pracował. Byli oni z zawodu wytwórcami namiotów. W każdy szabat natomiast udawał się na rozmowy do synagogi. Tam starał się przekonać zarówno Żydów, jak i Greków. Kiedy jednak Sylas i Tymoteusz przyszli z Macedonii, Paweł w pełni poświęcił się głoszeniu Słowa. Przedstawiał Żydom świadectwa, że Jezus jest Chrystusem. Lecz gdy mu się przeciwstawiali, a nawet posuwali do bluźnierstw, otrząsnął proch z szat i oznajmił: Krew wasza na głowę waszą, ja jestem czysty. Odtąd moje poselstwo będę kierował do pogan.
Po odejściu stamtąd, udał się do domu niejakiego Tycjusza Justusa. Był to człowiek bogobojny, a jego dom sąsiadował z synagogą. Tymczasem uwierzył Panu Kryspus, przełożony synagogi — on sam i cały jego dom. Ponadto wielu Koryntian, którzy słuchali Pawła, uwierzyło i zostało ochrzczonych. Ponadto w nocnym widzeniu Pan powiedział Pawłowi: Przestań się bać! Mów i nie milcz, dlatego że Ja jestem z tobą i nikt się nie targnie, aby ciebie skrzywdzić. Bo mój lud w tym mieście jest liczny. Pozostał tam zatem przez półtora roku i w tym czasie nauczał wśród nich Słowa Bożego.
Jednak gdy Gallio został prokonsulem Achai, Żydzi powstali jednomyślnie przeciwko Pawłowi. Postawili go przed sądem pod takim zarzutem: Ten człowiek namawia ludzi, aby czcili Boga niezgodnie z Prawem. Paweł miał już otworzyć usta, gdy Gallio powiedział Żydom: Gdyby tu rzeczywiście chodziło o jakieś bezprawie albo groźne przestępstwo, miałbym powód, aby przyjąć was, Żydzi. Skoro jednak spór dotyczy słów, nazw i waszego własnego Prawa, zajmijcie się tym sami. Ja nie chcę być sędzią w tych sprawach. I przepędził ich z sądu. Wtedy wszyscy oni rzucili się na Sostenesa, przełożonego synagogi, i zaczęli go bić przed krzesłem sędziowskim. Gallio jednak wcale się tym nie zajął.
Paweł przebywał więc w Koryncie jeszcze przez wiele dni. W końcu pożegnał się z braćmi i odpłynął do Syrii, a z nim Pryska i Akwila, po tym, jak ze względu na złożony ślub ostrzygł w Kenchrach włosy.

Przybyli do Efezu. Tu Paweł ich pozostawił i udał się do synagogi. Rozprawiał tam z Żydami. I choć go prosili, by pozostał z nimi dłużej, nie zgodził się. Przy pożegnaniu natomiast oznajmił: Jeśli Bóg pozwoli, to jeszcze do was wrócę. I odpłynął z Efezu. A po przybyciu do Cezarei, odwiedził kościół, pozdrowił go, a następnie udał się do Antiochii.

W Antiochii Paweł spędził jakiś czas, potem jednak wyprawił się stamtąd i przemierzał kolejno Galację i Frygię. Po drodze utwierdzał wszystkich napotkanych uczniów.

Tymczasem do Efezu przybył pewien Żyd. Miał na imię Apollos i pochodził z Aleksandrii. Był człowiekiem wymownym oraz biegłym w Pismach. Obeznany był też z drogą Pana i z żarem, z głębi ducha, przemawiał i dobrze uczył o tym, co dotyczyło Jezusa. Wiedział jednak tylko o chrzcie Jana. Zaczął on otwarcie i odważnie przemawiać w synagodze. Gdy Pryska i Akwila go usłyszeli, zajęli się nim i wyłożyli mu dokładniej drogę Bożą. A kiedy zapragnął przenieść się do Achai, bracia zachęcili go do tego, a także napisali do uczniów, aby go przyjęli. Na miejscu okazało się, że był bardzo pomocny dla tych, którzy dzięki łasce uwierzyli. Potrafił bowiem skutecznie obalać twierdzenia Żydów, wykazując publicznie, na podstawie Pism, że Jezus jest Chrystusem.

සවන් දෙන්න Dzieje Apostolskie 18