<div class="version vid2095 iso6393pol" data-vid="2095" data-iso6393="pol">
 <div class="book bkACT">
 <div class="chapter ch17" data-usfm="ACT.17">
 <div class="label">17</div><div class="cl">Dzieje Apostolskie 17</div><div class="s1">Wydarzenia w Tesalonikach</div><div class="p"> 1Po przej&#347;ciu przez Amfipolis i Apoloni&#281;, przybyli do Tesalonik. Mie&#347;ci&#322;a si&#281; tu synagoga &#379;yd&#243;w. 2Pawe&#322;, zgodnie ze zwyczajem, odwiedzi&#322; ich i przez trzy szabaty rozprawia&#322; z nimi. Powo&#322;ywa&#322; si&#281; na Pisma, 3wyja&#347;nia&#322; i dowodzi&#322;, &#380;e Chrystus musia&#322; cierpie&#263; i zmartwychwsta&#263;. Oznajmi&#322; im te&#380;, &#380;e tym Chrystusem jest Jezus, kt&#243;rego on im g&#322;osi. 4Niekt&#243;rzy dali si&#281; przekona&#263; i do&#322;&#261;czyli do Paw&#322;a i Sylasa. Przy&#322;&#261;czy&#322;a si&#281; do nich r&#243;wnie&#380; wielka liczba pobo&#380;nych Grek&#243;w oraz niema&#322;o wybitnych kobiet. 5To wywo&#322;a&#322;o zazdro&#347;&#263; u &#379;yd&#243;w. Dobrali wi&#281;c sobie paru niegodziwc&#243;w spo&#347;r&#243;d pr&#243;&#380;nuj&#261;cych na rynku m&#281;&#380;czyzn, wywo&#322;ali zbiegowisko, podburzyli miasto, naszli dom Jazona i pr&#243;bowali wyprowadzi&#263; ich przed lud. 6Gdy ich jednak nie znale&#378;li, zawlekli Jazona i niekt&#243;rych braci do przedstawicieli w&#322;adz miejskich. Ci ludzie &#8212; krzyczeli &#8212; szerz&#261; zam&#281;t po ca&#322;ym zamieszka&#322;ym &#347;wiecie! Przybyli i tutaj! 7Przyj&#261;&#322; ich Jazon! Wszyscy oni wyst&#281;puj&#261; przeciwko postanowieniom cesarza! G&#322;osz&#261;, &#380;e jest inny kr&#243;l &#8212; Jezus! 8S&#322;uchaj&#261;c tego, t&#322;um i w&#322;adze miasta zaniepokoili si&#281;. 9Wzi&#281;li jednak kaucj&#281; od Jazona oraz pozosta&#322;ych i zwolnili ich.</div><div class="s1">Wydarzenia w Berei</div><div class="p"> 10Jeszcze tej samej nocy bracia wyprawili Paw&#322;a i Sylasa do Berei. Ci natomiast, gdy tam przybyli, zacz&#281;li ucz&#281;szcza&#263; do synagogi. &#379;ydzi, 11kt&#243;rzy si&#281; tam gromadzili, byli szlachetniejsi od tych w Tesalonikach. Przyj&#281;li oni S&#322;owo z ca&#322;&#261; otwarto&#347;ci&#261; i codziennie badali Pisma, sprawdzaj&#261;c, czy rzeczywi&#347;cie tak si&#281; rzeczy maj&#261;. 12Wielu zatem prawdziwie uwierzy&#322;o, w tym te&#380; niema&#322;o wybitnych Greczynek oraz m&#281;&#380;czyzn. 13A gdy &#379;ydzi z Tesalonik dowiedzieli si&#281;, &#380;e Pawe&#322; g&#322;osi S&#322;owo Bo&#380;e r&#243;wnie&#380; w Berei, udali si&#281; tam, podburzaj&#261;c przeciw nim ca&#322;e t&#322;umy. 14Wtedy bracia natychmiast wyprawili Paw&#322;a nad morze, a Sylas i Tymoteusz pozostali na miejscu. 15Ci z kolei, kt&#243;rzy towarzyszyli Paw&#322;owi, zaprowadzili go a&#380; do Aten. Tam odebrali od niego polecenie dla Sylasa i Tymoteusza, aby czym pr&#281;dzej do niego przyszli &#8212; i wyruszyli w powrotn&#261; drog&#281;.</div><div class="s1">Wydarzenia w Atenach</div><div class="p"> 16Pawe&#322; zatem pozosta&#322; w Atenach. Zgodnie z ustaleniami czeka&#322; na Sylasa i Tymoteusza. Widok miasta pogr&#261;&#380;onego w ba&#322;wochwalstwie wprawi&#322; go w stan duchowego wzburzenia. 17Rozprawia&#322; wi&#281;c w synagodze z &#379;ydami, dyskutowa&#322; z innymi pobo&#380;nymi osobami i codziennie, na rynku, rozmawia&#322; z tymi, kt&#243;rzy si&#281; tam akurat znale&#378;li. 18W czasie tych rozm&#243;w &#347;cierali si&#281; z nim niekt&#243;rzy filozofowie epikurejscy i stoiccy. Jedni m&#243;wili: C&#243;&#380; to chce nam powiedzie&#263; ta papuga?#17:18 Slang ate&#324;ski (?): ziarnozbieracz. S&#322;owo okre&#347;laj&#261;ce osoby kr&#281;c&#261;ce si&#281; po rynku i zbieraj&#261;ce okruchy &#380;ywno&#347;ci zgubione przez wozy, lub m&#243;wc&#243;w, kt&#243;rzy buduj&#261; w&#322;asne wypowiedzi w oparciu o wypowiedzi innych. Drudzy za&#347;: Zdaje si&#281;, &#380;e g&#322;osi obce b&#243;stwa. G&#322;osi&#322; im bowiem dobr&#261; nowin&#281; o Jezusie i zmartwychwstaniu. 19Wzi&#281;li go wi&#281;c i zaprowadzili na Areopag. Tam zapytali: Czy mo&#380;esz nam wyja&#347;ni&#263;, c&#243;&#380; to za now&#261; nauk&#281; g&#322;osisz? 20Wk&#322;adasz nam do uszu jakie&#347; nowe pogl&#261;dy. Chcieliby&#347;my wiedzie&#263;, o co w&#322;a&#347;ciwie chodzi. 21Bo sami Ate&#324;czycy, podobnie jak mieszkaj&#261;cy tam cudzoziemcy, niczemu innemu nie po&#347;wi&#281;cali tyle czasu, co opowiadaniu lub s&#322;uchaniu naj&#347;wie&#380;szych nowin.</div><div class="p"> 22Pawe&#322; stan&#261;&#322; wi&#281;c na &#347;rodku Areopagu i powiedzia&#322;: Ate&#324;czycy! Widz&#281;, &#380;e w swej religijno&#347;ci jeste&#347;cie bardzo przezorni. 23Przechodz&#261;c bowiem i przygl&#261;daj&#261;c si&#281; waszym &#347;wi&#281;to&#347;ciom, znalaz&#322;em r&#243;wnie&#380; o&#322;tarz z napisem: Nieznanemu Bogu. To zatem, co wy czcicie, a czego nie znacie, ja wam g&#322;osz&#281;. 24B&#243;g, kt&#243;ry stworzy&#322; &#347;wiat i wszystko, co na nim, On, kt&#243;ry jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w &#347;wi&#261;tyniach zbudowanych r&#281;kami. 25Nie s&#322;u&#380;y Mu si&#281; te&#380; za pomoc&#261; r&#261;k, jak gdyby czego&#347; potrzebowa&#322;. Przeciwnie, to w&#322;a&#347;nie On daje wszystkim &#380;ycie i tchnienie, i wszystko. 26Z jednego te&#380; wyprowadzi&#322; ka&#380;dy nar&#243;d ludzki, by zamieszkiwa&#322; oblicze ca&#322;ej ziemi, a wszystkim tym narodom ustali&#322; czas i granice zamieszkania, 27aby szuka&#322;y Boga, czy Go mo&#380;e nie wyczuj&#261; albo nie odnajd&#261;, chocia&#380; nie jest On daleki od nikogo z nas. 28W Nim &#380;yjemy, poruszamy si&#281; i jeste&#347;my, jak to niekt&#243;rzy z waszych poet&#243;w wyrazili: Bo z Jego rodu jeste&#347;my. 29Jako pochodz&#261;cy z rodu Bo&#380;ego nie powinni&#347;my zatem s&#261;dzi&#263;, &#380;e Boski byt przypomina z&#322;oto, srebro, kamie&#324;, wytw&#243;r sztuki lub my&#347;li ludzkiej. 30Pomin&#261;wszy wi&#281;c czasy niewiedzy, B&#243;g wzywa teraz wsz&#281;dzie wszystkich ludzi, aby si&#281; opami&#281;tali, 31poniewa&#380; wyznaczy&#322; te&#380; dzie&#324;, w kt&#243;rym sprawiedliwie os&#261;dzi zamieszka&#322;y &#347;wiat. S&#281;dzi&#261; b&#281;dzie Cz&#322;owiek, kt&#243;rego On ustanowi&#322;, a dow&#243;d na to przedstawi&#322; wszystkim, gdy wzbudzi&#322; Go z martwych.</div><div class="p"> 32Kiedy us&#322;yszeli o zmartwychwstaniu, jedni zacz&#281;li szydzi&#263;, a drudzy powiedzieli: O tym nam opowiesz przy innej okazji. 33W ten spos&#243;b Pawe&#322; opu&#347;ci&#322; ich grono. 34Niekt&#243;rzy jednak przy&#322;&#261;czyli si&#281; do niego i uwierzyli. W&#347;r&#243;d nich by&#322; Dionizy Areopagita oraz kobieta imieniem Damaris.</div>
 </div>
 </div>
</div>

Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej

Po przejściu przez Amfipolis i Apolonię, przybyli do Tesalonik. Mieściła się tu synagoga Żydów. Paweł, zgodnie ze zwyczajem, odwiedził ich i przez trzy szabaty rozprawiał z nimi. Powoływał się na Pisma, wyjaśniał i dowodził, że Chrystus musiał cierpieć i zmartwychwstać. Oznajmił im też, że tym Chrystusem jest Jezus, którego on im głosi. Niektórzy dali się przekonać i dołączyli do Pawła i Sylasa. Przyłączyła się do nich również wielka liczba pobożnych Greków oraz niemało wybitnych kobiet. To wywołało zazdrość u Żydów. Dobrali więc sobie paru niegodziwców spośród próżnujących na rynku mężczyzn, wywołali zbiegowisko, podburzyli miasto, naszli dom Jazona i próbowali wyprowadzić ich przed lud. Gdy ich jednak nie znaleźli, zawlekli Jazona i niektórych braci do przedstawicieli władz miejskich. Ci ludzie — krzyczeli — szerzą zamęt po całym zamieszkałym świecie! Przybyli i tutaj! Przyjął ich Jazon! Wszyscy oni występują przeciwko postanowieniom cesarza! Głoszą, że jest inny król — Jezus! Słuchając tego, tłum i władze miasta zaniepokoili się. Wzięli jednak kaucję od Jazona oraz pozostałych i zwolnili ich.

Jeszcze tej samej nocy bracia wyprawili Pawła i Sylasa do Berei. Ci natomiast, gdy tam przybyli, zaczęli uczęszczać do synagogi. Żydzi, którzy się tam gromadzili, byli szlachetniejsi od tych w Tesalonikach. Przyjęli oni Słowo z całą otwartością i codziennie badali Pisma, sprawdzając, czy rzeczywiście tak się rzeczy mają. Wielu zatem prawdziwie uwierzyło, w tym też niemało wybitnych Greczynek oraz mężczyzn. A gdy Żydzi z Tesalonik dowiedzieli się, że Paweł głosi Słowo Boże również w Berei, udali się tam, podburzając przeciw nim całe tłumy. Wtedy bracia natychmiast wyprawili Pawła nad morze, a Sylas i Tymoteusz pozostali na miejscu. Ci z kolei, którzy towarzyszyli Pawłowi, zaprowadzili go aż do Aten. Tam odebrali od niego polecenie dla Sylasa i Tymoteusza, aby czym prędzej do niego przyszli — i wyruszyli w powrotną drogę.

Paweł zatem pozostał w Atenach. Zgodnie z ustaleniami czekał na Sylasa i Tymoteusza. Widok miasta pogrążonego w bałwochwalstwie wprawił go w stan duchowego wzburzenia. Rozprawiał więc w synagodze z Żydami, dyskutował z innymi pobożnymi osobami i codziennie, na rynku, rozmawiał z tymi, którzy się tam akurat znaleźli. W czasie tych rozmów ścierali się z nim niektórzy filozofowie epikurejscy i stoiccy. Jedni mówili: Cóż to chce nam powiedzieć ta papuga? Drudzy zaś: Zdaje się, że głosi obce bóstwa. Głosił im bowiem dobrą nowinę o Jezusie i zmartwychwstaniu. Wzięli go więc i zaprowadzili na Areopag. Tam zapytali: Czy możesz nam wyjaśnić, cóż to za nową naukę głosisz? Wkładasz nam do uszu jakieś nowe poglądy. Chcielibyśmy wiedzieć, o co właściwie chodzi. Bo sami Ateńczycy, podobnie jak mieszkający tam cudzoziemcy, niczemu innemu nie poświęcali tyle czasu, co opowiadaniu lub słuchaniu najświeższych nowin.
Paweł stanął więc na środku Areopagu i powiedział: Ateńczycy! Widzę, że w swej religijności jesteście bardzo przezorni. Przechodząc bowiem i przyglądając się waszym świętościom, znalazłem również ołtarz z napisem: Nieznanemu Bogu. To zatem, co wy czcicie, a czego nie znacie, ja wam głoszę. Bóg, który stworzył świat i wszystko, co na nim, On, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych rękami. Nie służy Mu się też za pomocą rąk, jak gdyby czegoś potrzebował. Przeciwnie, to właśnie On daje wszystkim życie i tchnienie, i wszystko. Z jednego też wyprowadził każdy naród ludzki, by zamieszkiwał oblicze całej ziemi, a wszystkim tym narodom ustalił czas i granice zamieszkania, aby szukały Boga, czy Go może nie wyczują albo nie odnajdą, chociaż nie jest On daleki od nikogo z nas. W Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak to niektórzy z waszych poetów wyrazili: Bo z Jego rodu jesteśmy. Jako pochodzący z rodu Bożego nie powinniśmy zatem sądzić, że Boski byt przypomina złoto, srebro, kamień, wytwór sztuki lub myśli ludzkiej. Pominąwszy więc czasy niewiedzy, Bóg wzywa teraz wszędzie wszystkich ludzi, aby się opamiętali, ponieważ wyznaczył też dzień, w którym sprawiedliwie osądzi zamieszkały świat. Sędzią będzie Człowiek, którego On ustanowił, a dowód na to przedstawił wszystkim, gdy wzbudził Go z martwych.
Kiedy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni zaczęli szydzić, a drudzy powiedzieli: O tym nam opowiesz przy innej okazji. W ten sposób Paweł opuścił ich grono. Niektórzy jednak przyłączyli się do niego i uwierzyli. Wśród nich był Dionizy Areopagita oraz kobieta imieniem Damaris.

සවන් දෙන්න Dzieje Apostolskie 17