രോമിണഃ 2:3-4

അതഏവ ഹേ മാനുഷ ത്വം യാദൃഗാചാരിണോ ദൂഷയസി സ്വയം യദി താദൃഗാചരസി തർഹി ത്വമ് ഈശ്വരദണ്ഡാത് പലായിതും ശക്ഷ്യസീതി കിം ബുധ്യസേ? അപരം തവ മനസഃ പരിവർത്തനം കർത്തുമ് ഇശ്വരസ്യാനുഗ്രഹോ ഭവതി തന്ന ബുദ്ധ്വാ ത്വം കിം തദീയാനുഗ്രഹക്ഷമാചിരസഹിഷ്ണുത്വനിധിം തുച്ഛീകരോഷി?