Versete biblice populare din Filippa 2

Împărtășește

Siet nich nosikj un ieajiezich, väl mea, acht dän Näakjsten hecha aus junt selfst. Jie sellen nich bloos no daut kjikjen, waut junt selfst intressieet, oba uk no daut, waut dän näakjsten intressieet.

Siet unjarenaunda soo jesonnen, aus Christus Jesus selfst wia.

Jesus wia von siene Natua häa Gott, oba daut sach hee nich soo aun, daut hee daut met Jewault faustholen must. Hee trock sikj daut “soo aus Gott sennen” ut, neem eene Jestault aun aus een Kjnajcht, un wort doaderch soo aus wie Menschen, jebuaren aus een Mensch. Deemootich muak hee sikj jerinj un wort jehuarsom batem Doot, jo, batem Doot aum Kjriez.

Wiels Gott wirkjt en junt beides, daut wellen un daut foadich moaken, soo aus am daut jefelt.

Doawäajen haft Gott am uk huach jehowen un am eenen Nomen jejäft, dee äwa aule Nomes steit. Em Nomen von Jesus sellen sikj aule Kjneeen em Himmel un opp de Ieed un unja de Ieed bieejen. Un aule Tungen sellen to Gott siene Iea bekjanen, daut Jesus Christus Har es.

Doot aules onen brumsch to sennen un onen to twiewlen. Dan sent jie Gott siene reine un schultfriee Kjinja, aun dee nuscht uttosaten es. Schient aus Lichta mank eene vedorwne un vedreide Menschheit en dise Welt.

Soo, leewe Frind, aus ekj doa wia, jehorcht jie un deeden waut ekj säd. Doot nu uk soo wieda wua ekj nich doa sie. Schauft met ferchten un zetren, daut jie seelich woaren.