उपदेशक 1:2-8

उपदेशक भन्‍दछन्, “व्‍यर्थ नै व्‍यर्थ, पूर्ण रूपमा व्‍यर्थ, सबै व्‍यर्थ हुन्‌।” मानिसले आफ्‍ना सारा कामबाट के लाभ पाउँछ, जसमा त्‍यसले सूर्यमुनि कठिन परिश्रम गर्दछ? पुस्‍ताहरू आउँछन्, पुस्‍ताहरू जान्‍छन्, तर पृथ्‍वीचाहिँ सदासर्वदै रहिरहन्‍छ। सूर्य उदाउँछ र अस्‍ताउँछ। त्‍यो आफू उदाएको ठाउँमा चाँड़ो जान्‍छ। बतास दक्षिणतिर बहन्‍छ, अनि उत्तरतिर फर्कन्‍छ। त्‍यो सधैँ आफ्‍नै चक्‍करमा फर्केर घुमिरहन्‍छ। सबै खोलाहरू समुद्रमा नै बगेर जान्‍छन्, तापनि समुद्र कहिल्‍यै भरिँदैन। जुन स्‍थानबाट खोलाहरू आउँछन्, ती फेरि त्‍यहीँ नै फर्केर जान्‍छन्‌। सबै कुराहरू विरक्त छन्, यतिसम्‍म कि कसैले पनि त्‍यसको वर्णन गर्न सक्‍दैन। देखेर आँखा कहिल्‍यै सन्‍तुष्‍ट हुँदैन, न त सुनेर कान तृप्‍त हुन्‍छ।