Vinsæl biblíuvers úr نامَه رومِنیا 2

پَ تو اَی آدامی که اُ کسِی که اِ کَرا اَنجوم اَتِت محکوم اَکنِش، ولی خوت، مِ کَریَه‌وا اَنجوم اَتِش، گَمون اَکنِش که تَشابِه از حُکم خدا بِگُروخِش؟ یا اِکِه مهربونی و طاکَت و صبورِنِ فَراوون خدائا کوچک اَدَکنِش و نادانِش که مهربونِنِ خدا وَخاطر اِئِه که تُ طرف توبَه بِبَه؟

پَ تو اَی آدامی که اُ بَکیَه کضاوت اَکنِش، هرکَه بِش هیچ بَهونَه‌ای اُتنی. اَسِی که تِی هرچی که اُ یِکِیدو کضاوت اَکنِش، اُ خوت محکوم کِرداش؛ اَسِی که اَی آدامی که کضاوت اَکنِش، تو خوت مِ کَریَه‌وا اَنجوم اَتِش.

اَسِی که خدا بین آدامیا فرق نانِسِه.

اَسِی که کسِی که شریعتا اَشناوِت آنایا نِهِت که تِی حضور خدا صالح هِت، بلکه کسِی صالح اُ حساب دِئِت که اُ شریعت عمل اَکنِت.

خدا «اُ هرکَه طِبک کَریاش عوض اَدَ.»

ولی اُ آدامِی خودخواه و کسِی که از حکیکت اطاعت ناکنِت، بلکه از نِ وَلمی اطاعت اَکنِت، خشم و تَریخ اَبِه.

ولی تو وَخاطر دل گاتی و توبَه نِکِردَهِ دلُت، اَسِی راز خشم، خشم اَسِی خوت جمع اَدَکنِش. مِ رازی که حُکم کِردَهِ عادلانَه خدا آشکار اَبِه.