Vinsæl biblíuvers úr Datguddiad 16

“Edrychwch! Dw i’n dod fel lleidr!” meddai Iesu. “Bydd y rhai sy’n cadw’n effro yn cael eu bendithio’n fawr! Bydd dillad ganddyn nhw, a fyddan nhw ddim yn cerdded o gwmpas yn noeth ac yn teimlo cywilydd pan fydd pobl yn edrych arnyn nhw.”

Yna dyma’r chweched angel yn tywallt beth oedd yn ei fowlen e ar afon fawr Ewffrates. Sychodd yr afon fel bod brenhinoedd o’r dwyrain yn gallu ei chroesi.

Ysbrydion cythreulig ydyn nhw, a’r gallu ganddyn nhw i wneud gwyrthiau rhyfeddol. Dyma nhw’n mynd allan at frenhinoedd y ddaear i’w casglu at ei gilydd i ymladd yn y frwydr olaf ar ddiwrnod mawr y Duw Hollalluog.

Wedyn gwelais dri ysbryd drwg oedd yn edrych rywbeth tebyg i lyffantod. Daethon nhw allan o geg y ddraig, a cheg yr anghenfil a cheg y proffwyd ffug.

Ond y cwbl wnaeth y bobl gafodd eu llosgi’n y gwres tanbaid oedd melltithio enw Duw, yr Un oedd yn rheoli’r plâu. Roedden nhw’n gwrthod newid eu ffyrdd a rhoi’r clod iddo.

Dyma’r angel cyntaf yn mynd ac yn tywallt beth oedd yn ei fowlen ar y tir. Dyma friwiau cas yn dod i’r golwg ar gyrff y bobl hynny oedd â marc yr anghenfil arnyn nhw ac oedd yn addoli ei ddelw.

Felly dyma’r ysbrydion drwg yn casglu’r brenhinoedd at ei gilydd i’r lle sy’n cael ei alw yn Hebraeg yn Armagedon.