Vinsæl biblíuvers úr Datguddiad 11

Dyma’r seithfed angel yn canu utgorn, ac roedd lleisiau uchel yn y nefoedd yn dweud: “Mae teyrnas y byd wedi dod yn deyrnas ein Harglwydd a’i Feseia, a bydd yn teyrnasu am byth bythoedd.”

Roedd y cenhedloedd wedi gwylltio; ond nawr mae’n amser i ti fod yn ddig. Mae’r amser wedi dod i farnu y rhai sydd wedi marw, ac i wobrwyo dy weision y proffwydi a’th bobl dy hun, a’r rhai sy’n parchu dy enw di, yn fawr a bach – a hefyd i ddinistrio’n llwyr y rhai hynny sy’n dinistrio’r ddaear.”

Yna bydda i’n rhoi awdurdod i’r ddau dyst sydd gen i, a byddan nhw’n gwisgo sachliain ac yn proffwydo am fil dau gant a chwe deg diwrnod.”

Ond, ar ôl tri diwrnod a hanner daeth anadl oddi wrth Dduw i roi bywyd ynddyn nhw, a dyma nhw’n sefyll ar eu traed. Roedd pawb welodd nhw wedi dychryn am eu bywydau.

Maen nhw wedi cael yr awdurdod i wneud iddi beidio glawio yn ystod y cyfnod pan maen nhw’n proffwydo; ac mae ganddyn nhw’r gallu i droi dyfroedd yn waed ac i daro’r ddaear â phlâu mor aml â maen nhw eisiau.

Nhw ydy’r ddwy goeden olewydd a’r ddwy ganhwyllbren sy’n sefyll o flaen Arglwydd y ddaear. Os oes rhywun yn ceisio gwneud niwed iddyn nhw, mae tân yn dod allan o’u cegau ac yn dinistrio’u gelynion. Dyna sut mae unrhyw un sydd am wneud niwed iddyn nhw yn marw.