Vinsæl biblíuvers úr Luc 3

Pan oedd Ioan wrthi’n bedyddio’r bobl i gyd, dyma Iesu’n dod i gael ei fedyddio hefyd. Wrth iddo weddïo, dyma’r awyr yn rhwygo’n agored a’r Ysbryd Glân yn disgyn arno – ar ffurf colomen. A dyma lais o’r nefoedd yn dweud: “Ti ydy fy Mab annwyl i; rwyt ti wedi fy mhlesio i’n llwyr.”

Ond ateb Ioan iddyn nhw i gyd oedd, “Dŵr dw i’n ei ddefnyddio i’ch bedyddio chi. Ond mae un llawer mwy grymus na fi yn dod yn fuan – rhywun sydd mor bwysig, fyddwn i ddim yn deilwng o fod yn gaethwas sy’n datod carrai ei sandalau hyd yn oed! Bydd hwnnw yn eich bedyddio chi gyda’r Ysbryd Glân a gyda thân.

Rhaid i chi ddangos yn y ffordd dych chi’n byw eich bod wedi newid go iawn. A pheidiwch meddwl eich bod chi’n saff drwy ddweud, ‘Abraham ydy’n tad ni.’ Gallai Duw droi’r cerrig yma sydd ar lawr yn blant i Abraham!

Mae bwyell barn Duw yn barod i dorri’r gwreiddiau i ffwrdd! Bydd pob coeden sydd heb ffrwyth da yn tyfu arni yn cael ei thorri i lawr a’i thaflu i’r tân!”

Roedd yn union fel mae’n dweud yn llyfr y proffwyd Eseia: “Llais yn gweiddi’n uchel yn yr anialwch, ‘Paratowch y ffordd i’r Arglwydd ddod! Gwnewch y llwybrau’n syth iddo! Bydd pob dyffryn yn cael ei lenwi, pob mynydd a bryn yn cael ei lefelu. Bydd y ffyrdd troellog yn cael eu gwneud yn syth, a’r lonydd anwastad yn cael eu gwneud yn llyfn. Bydd y ddynoliaeth gyfan yn gweld Duw yn achub.’”