Vinsæl biblíuvers úr Eseia 43

Edrychwch, dw i’n gwneud rhywbeth newydd! Mae ar fin digwydd! Ydych chi ddim yn ei weld? Dw i’n mynd i agor ffordd drwy’r anialwch, a rhoi afonydd yn y tir diffaith.

Pan fyddi di’n mynd drwy lifogydd, bydda i gyda ti; neu drwy afonydd, fyddan nhw ddim yn dy gario di i ffwrdd. Wrth i ti gerdded drwy dân, fyddi di’n cael dim niwed; fydd y fflamau ddim yn dy losgi di.

“Peidiwch hel atgofion am y gorffennol, a dim ond meddwl am beth ddigwyddodd o’r blaen!

Nawr, dyma mae’r ARGLWYDD yn ei ddweud – yr un wnaeth dy greu di, Jacob, a rhoi siâp i ti, Israel: “Paid bod ag ofn! Dw i wedi dy ollwng di’n rhydd! Dw i wedi dy alw wrth dy enw! Fi piau ti!

Dw i’n dy drysori di ac yn dy garu di, achos ti’n werthfawr yn fy ngolwg i. Dw i’n barod i roi’r ddynoliaeth yn gyfnewid amdanat ti, a’r bobloedd yn dy le di.

Achos fi ydy’r ARGLWYDD dy Dduw di, Un Sanctaidd Israel, dy Achubwr di! Rhoddais yr Aifft yn dâl amdanat ti, Cwsh a Seba yn dy le di.

Paid bod ag ofn, achos dw i gyda ti. Bydda i’n dod â’th ddisgynyddion di yn ôl o’r dwyrain, ac yn dy gasglu di o’r gorllewin.

Fi, ie, fi – er fy mwyn fy hun – ydy’r un sy’n dileu dy wrthryfel di, ac yn anghofio am dy bechodau di.

“Chi ydy fy nhystion i,” –meddai’r ARGLWYDD, “a’r gwas dw i wedi’i ddewis i wybod ac i gadarnhau eich bod chi’n deall mai fi ydy e. Doedd dim duw o’m blaen i, a fydd yna ddim un ar fy ôl i.

Fi, ie fi ydy’r unig ARGLWYDD, a does neb ond fi yn gallu achub.

Fi ydy e o’r dechrau cyntaf! Does neb yn gallu cipio rhywun oddi arna i. Pan dw i’n gwneud rhywbeth, does neb yn gallu ei ddadwneud.”

Bydd anifeiliaid gwyllt yn diolch i mi, y siacaliaid a’r estrys, am fy mod wedi rhoi dŵr yn yr anialwch, ac afonydd mewn tir diffaith, i roi diod i’r bobl dw i wedi’u dewis – y bobl wnes i eu llunio i mi fy hun, iddyn nhw fy moli i.”

Bydda i’n dweud wrth y gogledd, ‘Gollwng nhw!’ ac wrth y de, ‘Paid dal neb yn ôl!’ Tyrd â’m meibion i o wledydd pell, a’m merched o ben draw’r byd – pawb sydd â’m henw i arnyn nhw, ac wedi’u creu i ddangos fy ysblander i. Ie, fi wnaeth eu siapio a’u gwneud nhw.

Dyma mae’r ARGLWYDD yn ei ddweud – yr un agorodd ffordd drwy’r môr a llwybr drwy’r dyfroedd mawr, yr un ddinistriodd gerbydau a cheffylau, a’r fyddin ddewr i gyd (Maen nhw’n gorwedd gyda’i gilydd, a fyddan nhw ddim yn codi. Cawson nhw eu diffodd, fel diffodd cannwyll)

Fi ydy’ch Un Sanctaidd chi, yr ARGLWYDD, eich Brenin chi, yr un greodd Israel.”