Vinsæl biblíuvers úr Genesis 49

Fydd y deyrnwialen ddim yn gadael Jwda. Bydd ffon y llywodraethwr gan ei ddisgynyddion nes daw pobl i dalu teyrnged iddo. Bydd pobl y gwledydd yn ufuddhau iddo.

Mae Joseff yn goeden ffrwythlon – coeden ffrwythlon wrth ffynnon, a’i changhennau’n ymestyn dros y wal. Roedd bwasaethwyr yn ymosod arno, yn saethu ato ac yn dal dig yn ei erbyn.

Ond daliai ei fwa’n llonydd ac roedd ei ddwylo a’i freichiau’n chwim. Roedd Un Cryf Jacob gydag e – y Bugail, Craig Israel. Duw dy dad, yr un fydd yn dy helpu di; y Duw sy’n rheoli popeth. Bydd e’n dy fendithio di gyda’r bendithion o’r awyr uchod, a’r bendithion sy’n gorwedd dan y ddaear isod, gyda bendithion y fron a’r groth.

Jwda, bydd dy frodyr yn dy ganmol di. Byddi di’n cael y llaw uchaf ar dy elynion. Bydd teulu dy dad yn ymgrymu’n isel o dy flaen di. Jwda, fy mab, rwyt ti fel llew ifanc wedi lladd dy brae ac yn sefyll uwch ei ben. Mae’n gorwedd i lawr eto fel llew, a does neb yn meiddio aflonyddu arno.

Reuben, ti ydy fy mab hynaf; fy nghryfder, a ffrwyth cyntaf fy egni – yr un â’r safle uchaf a’r anrhydedd mwyaf. Ond rwyt ti mor afreolus â dŵr – fyddi di ddim yn gyntaf. Est ti i mewn i wely dy dad, a’i lygru drwy dreisio fy ngwraig – gorwedd ar glustogau dy dad!