Vinsæl biblíuvers úr Exodus 15

“Os byddwch chi’n ufudd i’r ARGLWYDD eich Duw, ac yn gwneud beth sy’n iawn yn ei olwg e, gwrando ar beth mae’n ei ddweud a cadw at ei reolau, fydd dim rhaid i chi ddiodde’r afiechydon wnes i daro’r Eifftiaid gyda nhw. Fi ydy’r ARGLWYDD sy’n eich iacháu chi.”

Yr ARGLWYDD sy’n rhoi nerth a chân i mi! Fe sydd wedi fy achub i. Dyma’r Duw dw i’n ei addoli – Duw fy nhad, a dw i’n mynd i’w ganmol!

Pa un o’r duwiau sy’n debyg i ti, ARGLWYDD? Does neb tebyg i ti – mor wych, ac mor sanctaidd, yn haeddu dy barchu a dy foli; ti’n gwneud gwyrthiau rhyfeddol!

Yn dy gariad byddi’n arwain y bobl rwyt wedi’u rhyddhau; byddi’n eu tywys yn dy nerth i’r lle cysegredig lle rwyt yn byw.

Yna dyma nhw’n cyrraedd Mara, ond roedden nhw’n methu yfed y dŵr yno am ei fod mor chwerw. (Dyna pam roedd yn cael ei alw yn Mara – sef “Chwerw.”) Dyma’r bobl yn dechrau troi yn erbyn Moses. “Beth ydyn ni’n mynd i’w yfed?” medden nhw. Dyma Moses yn gweddïo’n daer am help, a dyma’r ARGLWYDD yn ei arwain at ddarn o bren. Ar ôl i Moses ei daflu i’r dŵr, roedd y dŵr yn iawn i’w yfed. Yn Mara, dyma’r ARGLWYDD yn rhoi rheol iddyn nhw, er mwyn profi pa mor ffyddlon oedden nhw