Vinsæl biblíuvers úr Pregethwr 8

Felly dw i’n argymell y dylid mwynhau bywyd. Y peth gorau all rhywun ei wneud ar y ddaear yma ydy bwyta, yfed a mwynhau ei hun. Mae’r pleserau yma yn rhywbeth mae Duw yn eu rhoi iddo ochr yn ochr â’i holl waith caled yn ystod ei fywyd.

Mae pechadur yn cyflawni’r un drwg ganwaith, ac yn dal i gael byw’n hir. Ond dw i’n gwybod yn iawn y bydd hi’n well ar y rhai sy’n parchu Duw yn y pen draw, am eu bod nhw’n dangos parch ato.

Mae amser penodol a threfn i bopeth. Ond mae’r perygl o ryw drasiedi’n digwydd yn pwyso’n drwm ar bobl.

A does gan neb y gallu i ddal ati i anadlu pan mae’n marw; does neb yn gallu gohirio’r foment y bydd yn marw. All milwr ddim cael ei ryddhau o ganol y frwydr, a’r un modd all gwneud drwg ddim achub pobl ddrwg.

Os ydy drygioni ddim yn cael ei gosbi ar unwaith, mae pobl yn cael eu hannog i wneud drwg.

Ond wedyn, dyma beth sy’n gwneud dim sens yn y byd yma: mae rhai pobl sydd wedi byw yn ufudd i Dduw yn cael eu trin fel petaen nhw wedi gwneud drwg; ac mae rhai pobl ddrwg sy’n cael eu trin fel petaen nhw wedi byw yn iawn! Fel dw i’n dweud, dydy’r peth yn gwneud dim sens!

Does neb yn gwybod beth sy’n mynd i ddigwydd, hyd yn oed pan mae ar fin digwydd. Pwy sy’n gallu dweud?