Vinsæl biblíuvers úr Pregethwr 12

I grynhoi, y cwbl sydd i’w ddweud yn y diwedd ydy hyn: addola Dduw a gwna beth mae e’n ddweud! Dyna beth ddylai pawb ei wneud.

Oherwydd bydd Duw yn galw pawb i gyfrif am bopeth wnaethon nhw – hyd yn oed beth oedd o’r golwg – y da a’r drwg.

Cofia dy Grëwr tra rwyt yn ifanc, cyn i’r dyddiau anodd gyrraedd a’r blynyddoedd ddod pan fyddi’n dweud, “Dw i’n cael dim pleser ynddyn nhw.” Cyn i’r haul a golau’r lleuad a’r sêr droi’n dywyll, a’r cymylau’n dod yn ôl eto ar ôl y glaw

Cyn i’r llinyn arian dorri ac i’r fowlen aur falu, a’r llestr wrth y ffynnon yn deilchion, a’r olwyn i’w godi wedi torri wrth y pydew. Pan mae’r corff yn mynd yn ôl i’r pridd fel yr oedd, ac anadl bywyd yn mynd yn ôl at Dduw, yr un a’i rhoddodd.

Mae’n ddiystyr! – meddai’r Athro – Dydy’r cwbl yn gwneud dim sens!