Vinsæl biblíuvers úr 1 Ioan 2

Peidiwch caru’r byd a’i bethau. Os dych chi’n caru’r byd, allwch chi ddim bod yn caru’r Tad hefyd. Y cwbl mae’r byd yn ei gynnig ydy blys am bleserau corfforol, chwant am bethau materol, a brolio am beth sydd gynnon ni a beth dŷn ni wedi’i gyflawni. O’r byd mae pethau felly’n dod, ddim oddi wrth y Tad.

Mae’r byd hwn a’i chwantau yn dod i ben, ond mae’r sawl sy’n gwneud beth mae Duw eisiau yn byw am byth.

rhaid i bwy bynnag sy’n honni perthyn iddo fyw fel oedd Iesu’n byw.

Fy mhlant annwyl, dw i’n ysgrifennu hyn atoch chi er mwyn eich helpu chi i beidio pechu. Ond os bydd rhywun yn pechu, mae gynnon ni un gyda’r Tad sy’n pledio ar ein rhan ni, sef Iesu Grist, sy’n berffaith gyfiawn a da.

Mae’r bobl hynny sy’n dweud, “Dw i’n ei nabod e,” ond ddim yn gwneud beth mae e’n ei ddweud yn dweud celwydd, a dŷn nhw ddim yn ffyddlon i’r gwir.

Dyma sut mae bod yn siŵr ein bod ni’n ei nabod e ac yn perthyn iddo – drwy fod yn ufudd iddo.

Mae’r rhai sy’n dweud eu bod nhw’n credu’r gwir ond sy’n bod yn gas at frawd neu chwaer yn dal yn y tywyllwch go iawn.

A phwy sy’n dweud celwydd? Dweda i wrthoch chi! – unrhyw un sy’n gwrthod y ffaith mai Iesu ydy’r Meseia. Gelynion y Meseia ydy pobl felly – pobl sy’n gwrthod y Tad yn ogystal â’r Mab!

Os ydy rhywun yn gwrthod y Mab, dydy’r Tad ddim ganddo chwaith. Ond pwy bynnag sy’n derbyn y Mab, mae’r Tad ganddo hefyd.