Vinsæl biblíuvers úr Matius 6

Nanging Kratoné Gusti Allah lan apa sing dadi karepé, kuwi pada upayanen ndisik, banjur samubarang kuwi mau kabèh bakal ditambahké marang kowé.

Mulané aja pada sumelang ing bab dina sésuk, awit dina sésuk kuwi nduwèni kasusahané déwé. Kasusahan sedina, wis tyukup kanggo sedina.”

Mulané Aku ngomong marang kowé: Aja pada sumelang ing bab uripmu, bab apa sing bakal kok pangan utawa kok ombé, lan bab awakmu, apa sing bakal kok enggo. Ajiné urip kuwi apa ora ngungkuli pangan, lan ajiné awak apa ora ngungkuli sandangan?

Nanging yèn kowé ndedonga, mlebua ing kamarmu, lawangé tutupen, terus ndedongaa marang Bapakmu sing ora kétok. Bapakmu sing weruh tandangmu sing ora kétok kuwi bakal ngekèki balesan marang kowé.

Awit sangka kuwi ndedongaa mengkéné: Duh, Bapak kita ing swarga, Asma Panjenengan kasutyèkna. Kraton Panjenengan tekaa. Karep Panjenengan dadia ing bumi kaya ing swarga.

Kita dikèki rejeki sak tyukupé ing dina iki.

Lan ngapura kesalahan kita, kaya déné kita ngapura wong-wong sing salah marang kita.

Lan kita aja nganti digawa marang panggoda, nanging luwarana sangka sing ala. [Panjenengan sing nduwé Kraton lan kwasa lan kamulyan ing sak lawas-lawasé. Amin.]

Awit, yèn kowé pada ngapura kesalahané wong, Bapakmu ing swarga ya bakal ngapura kowé.

Pada delengen manuk-manuk ing awang-awang, pada ora nyebar lan ora panèn, lan ora nglumpukké ing lumbung, nanging pada dikèki pangané karo Bapakmu ing swarga. Apa kowé ora ngluwihi banget tenimbang karo manuk-manuk kuwi?

“Aja pada nglumpukké banda ing ndonya; ing ndonya banda bakal dirusak karo rayap lan tèyèngen, uga dirampok lan dityolong karo maling. Nanging pada nglumpukna banda ing swarga, ing swarga banda ora dirusak dadia karo rayap utawa karo tèyèngen, lan ora dirampok lan dityolong karo maling. Awit ing ngendi dunungé bandamu, ya ing kono dunungé atimu.

“Ora ana wong sing bisa dadi batur marang bendara loro, awit pungkasané bendarané sing siji bakal disengiti; sijiné ditrésnani, utawa bakal setia marang sing siji lan nyepèlèkké marang sijiné. Kowé ora bisa ngabekti marang Gusti Allah lan marang Mamon.

Mulané yèn suket ing ara-ara sing dina iki ijik ana, sésuk diobong, kuwi dipatyaki nganti kaya mengkono karo Gusti Allah, apa menèh kowé, hé! wong sing tyupet ing pengandel!

Nanging yèn kowé pawèh, tanganmu kiwa aja nganti weruh apa sing ditindakké tanganmu tengen. Dadi enggonmu pawèh kuwi aja nganti kétok; Bapakmu sing weruh tandangmu sing ora kétok kuwi, bakal ngekèki balesan marang kowé.”

“Pada élingana, aja pada nglakoni kewajipan agamamu ing ngarepé wong, supaya kétok karo wong, awit yèn mengkono, kowé ora bakal nampani berkah apa-apa sangka Bapakmu ing swarga.

“Lan yèn kowé pada pasa, praupanmu aja kok gawé melas kaya para wong lamis, awit kuwi pada nyuremké praupané, supaya wong-wong pada weruh yèn ijik pasa. Sak temené Aku ngomong marang kowé: kuwi wis pada nampa upahé. Nanging kowé yèn pasa, sirahmu lenganana lan raupa, supaya enggonmu pasa aja ketara marang wong, mung dingertèni karo Bapakmu ing panggonan sing ora kétok. Bapakmu sing weruh sak njeruhné pandelikan kuwi bakal ngekèki balesan marang kowé.”