Vinsæl biblíuvers úr Matius 26

Pada jaga-jagaa lan ndedongaa, supaya kowé aja kena ing panggoda. Roh kuwi pantyèn gelem nurut, nanging dagingé manungsa kuwi ringkih.”

Panjenengané terus ngomong marang muridé telu mau: “Atiku sedih banget, nganti kaya arep pati. Pada tetepana ing kéné lan pada jaga-jagaa ngantyani Aku.”

Panjenengané terus lunga maju setitik sendeku lan ndedonga, karo ngomong: “Duh, Bapak Kula, yèn dililani, supaya tuwung kuwi sumingkira sangka Kula, nanging aja awit sangka karep Kula sing dadi, nanging karepé Panjenengan sing kudu dadi.”

Awit iki getih-Ku, getihé perjanjian sing dikutahké kanggo wong okèh, kanggo pangapurané dosa.

Waktu pada mangan, Yésus njupuk roti lan sakwisé ndedonga, terus nyuwil-nyuwil roti kuwi lan ngekèkké marang para murid lan ngomong: “Pada tampanana, panganen, iki badan-Ku.”

Panjenengané terus njupuk tuwung lan sakwisé ndedonga terus ngekèkké marang para muridé, tembungé: “Pada ngombéa kabèh sangka tuwung iki.

Panjenengané terus nemoni murid mau lan pada ketemu turu. Panjenengané ngomong marang Pétrus: “Apa kowé pada ora kuwat melèk ngantyani Aku sak jam waé?

Nanging Aku ngomong marang kowé: Wiwit saiki Aku ora bakal ngombé menèh pametuné wit anggur iki, nganti tekan wantyiné Aku lan kowé pada ngombé sing anyar ing Kratoné Bapak-Ku.”

Pétrus terus kèlingan tembungé Yésus marang dèwèké: “Sak durungé pitik jago kluruk, kowé wis nyélaki Aku kaping telu.” Mulané terus metu lan nangis kelara-lara.

Pada tangia, hayuk pada lunga, sing ngiyanati Aku wis tyedak.”

Yésus terus ngomong marang sing medang kuwi: “Pedangmu balèkna ing rangkané, awit kabèh wong sing nganggokké, bakal mati karo pedang.