Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan یوحنایِ انجیل 6

Pataje

عیسی اوشانَ بگفت: «اُ نانی کی زیندگی بخشه منم. هرکی می ورجه بایه، هرگس ویشتا نیبه، و هرکی مَرا ایمان باوَره هرگس تشنه نیبه.

خُدا روحه کی زنده کونه؛ جسم هیچ فایده ئی ناره. گبانی کی من شمرأ بگفتم، روح و زیندگیه.

اُ خوراک واسی کی از بین شه کار نُکونید، بلکی اُ خوراک واسی کی تا ابدی زیندگی بجا مانه کار بُکونید، خوراکیَ کی انسان پسر شمرأ خوائه فدن. چون خُدای پدر، انسان پسرِ سر مُهر تأیید بزه.»

چون می پئر خواسته اَنه کی، هر کسِ چوم به پسر ببه و اونَ ایمان باوره، ابدی زیندگیَ دَره، و من آخر زمات درون اونَ زنده کونم.»

عیسی اوشان جواب بدَه: «کاری کی خُدا شیمی جا خوائه بُکونید اونه کی اونِ اوسِه بُکوده یَ ایمان باورید.»

تمان اوشانی کی پئر مَرا فَدَه می ورجه اَئیدی؛ و اُ کَس کی می ورجه اَیه اونَ هرگس می جا دورا نُکونم.

شَمعونِ پِطرُس جواب بدَه: «آقا، کی ورجه بشیم؟ ابدی زیندگیِ کلام تی ورجه نئَه.

منم اُ نانی کی زیندگی فَدِه و آسمان جا بجیر بامو . اَگه ایکس اَ نان جا بُخوره، تا ابد زنده مانه. اُ نانی کی من دُنیا زیندگی ره فدَم، می تنه.»

هیکّس نتانه می ورجه بایه مگر اُ پئری کی مَرا اوسِه کوده، اونَ می سمت فاکشه، و من آخر زمات درون اونَ زنده کونم.

چون خُدا نان، اونه کی آسمان جا بجیر بامو و دُنیایَ زیندگی فَدِه.»

من اُ نانی ایسم کی زیندگی فَدِه.

هوموقع عیسی نانَ بیگیفت و شُکر بُکوده بو پسی، اوشان میان کی نیشته بید سَام بُکود، و هونقدریم کی خواستید اوشانَ ماهی فدَه. وقتی کی بُخوردید و سئرا بوستید، عیسی شاگردان بگفت: «زیاد باورده خُرده نانانَ جمَ کونید تا هیچّی لا نبه.»

وقتی دوروَر شیش کیلومتر پارو بزه بید، عیسیَ بیده ئید که دریا رو راه شئون دَره و لوتکایَ نزدیکَ بوستن دَره. پس اوشان دیل زاله بترکست. ولی عیسی اوشانَ بگفت: «منم؛ نترسید.»