Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan یوحنایِ انجیل 1

Pataje

ولی تمان هوشانیَ کی اونَ قُبیل بُکودید، اَ حقَّ فَدَه کی خُدا زاکان بیبید، یعنی هر کَسَ کی اونِ نامَ ایمان باوَرْد؛

در آغاز کلمه بو و کلمه خُدا مرا بو و کلمه، خُدا بو؛

اَ نور تاریکی درون فتاوه و تاریکی نتانه اون دُکشانه.

کلمه انسان بُبوست و اَمی میان بأسا. اَمان اون جلالَ بیده ئیم، جلالی لایق اُ ایتا دانه پسر کی پئر جا بامو کی پُر جه فیض و حئیقته.

همه چی بواسطه اون بوجود بامو، و جه هر اونچی کی بوجود بامو، هیچّی بدون اون بوجود نامو. زیندگی اون درون بو و اُ زیندگی، آدمیانِ نور بو.

فردایی، یحیی عیسیَ بیده کی اونِ سمت اَمون دَره، بگفت: «بیدینید، اَن ایسه خُدا قربانی بَرِّه کی گُنایَ دُنیا جا اوسانه!

کلمه دُنیا درون ایسا بو، و دُنیا بواسطه ی اون بوجود بامو؛ با اَحال دُنیا اونَ نشناخته. اون به خو ولایت بامو، ولی خودشِ ولایتِ مردوم اونَ قُبیل نُکودید.

اُ حئیقتی نور،کی هر آدمیَ روشنائی بخشه دُنیا درون اَمویی.

چونکی شریعت بواسطه موسی فَدَه بُبوست؛ ولی فیض و حئیقت، بواسطه عیسیِ مسیح بامو.