Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan Rum 14

Pataje

Awit Kratoné Gusti Allah kuwi duduk bab pangan lan ngombé, nanging bab kabeneran, katentreman lan bungah-bungah sangka Roh Sutyi. Awit sapa waé sing ngladèni Kristus karo tyara mengkono, kuwi dadi senengé Gusti Allah lan diajèni karo wong.

Awit yèn kita urip, urip kita kuwi kanggo Gusti, lan yèn kita mati, mati kita kuwi ya kanggo Gusti. Dadiné, urip utawa mati, kita iki pada dadi duwèké Gusti.

Mulané hayuk kita pada nggayuh marang apa sing ndadèkké rukun lan sing mbangun.

Mulané kita aja pada adil-adilan menèh! Nanging luwih betyik kowé ngetutké panemu iki: Kita aja nganti dadi jalarané sedulur tunggal pertyaya kita tiba utawa kesandung!

Awit ana tulisan, tembungé: “Kanggo urip-Ku, mengkono tembungé Gusti, kabèh dengkul bakal pada sujut ing ngarep-Ku, lan sak kabèhé ilat bakal ngluhurké Gusti Allah.” Dadiné saben wong antarané kita bakal ngekèki penjawap kita déwé-déwé marang Gusti Allah.

Wong sing ringkih pertyayané kuwi tampanana, lan aja ngomongké panemuné.

Kowé kuwi sapa ta, nanging kok ngadili abdiné liyané? Wong kuwi ngadek apa tiba, kuwi apa ora urusané bendarané déwé. Nanging wong kuwi bakal tetep ngadek, awit Gusti kwasa njaga wong mau supaya terus ngadek.