Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan Yunus 4

Pataje

Terus ndedonga marang GUSTI, semauré: “Duh GUSTI, apa ora wis tak omongaké sak durungé, waktu kula ijik ing negara kula? Ya kuwi sebabé, kula banjur mblayu menyang Tarsis; awit kula ngerti, yèn Panjenengan kuwi Gusti Allah sing maha trésna lan welasan, sing gedé kesabarané, sing lubèr kabetyikané lan nggetuni sing gegandengan karo tyilaka sing bakal ditibakké.

Tembungé GUSTI: “Kowé ngéman marang wit, sing duduk tanduranmu lan ya duduk kowé sing nukulaké kuwi, sing tukulé sak njeruhné sewengi lan alumé ya sak njeruhné sewengi. Apa ya Aku ora kudu ngéman marang Ninewé, kuta sing gedé kuwi, sing rayaté luwih sangka 120.000 wong, sing durung weruh bédané tangan tengen karo tangan kiwa, lan sing kéwan-kéwan luwih okèh kuwi?”