Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan Habakuk 2

Pataje

Ing kono GUSTI terus nyauri marang aku mengkéné: “Wahyu kuwi tulisana, dityatetana sing tyeta ing panggonané, supaya kenaa diwatya karo wong sing liwat. Awit wahyu kuwi ijik ngentèni waktu sing ditemtokké, nanging gelis tumuju marang ing pungkasané lan ora bakal mblénjani yèn alon, entènana, awit kuwi mesti bakal teka, ora bakal diundur-undurké.

Awit bumi bakal kebak kaweruh bab kamulyané GUSTI, kaya segara enggoné ketutupan karo banyu.

Nanging GUSTI ing omahé sing sutyi. Hé, sak lumahé bumi, pada menenga ing ngarepé!