Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan Para Rasul 11

Pataje

lan pada bebarengan karo pasamuan nganti setaun suwéné, lan mulangi marang wong okèh. Ing Antiokia kono para murid wiwit pada disebut Kristen.

Bareng wis teka kono lan weruh kawelasané Gusti Allah, Barnabas bungah. Lan ngekèki pitutur marang wong-wong mau, supaya pada tetep setia marang Gusti, awit Barnabas kuwi apik atiné, kebak karo Roh Sutyi lan pertyaya. Banjur ana wong okèh sing pada ditambahké ing pasamuané Gusti.

Dadi yèn Gusti Allah ngekèki kawelasané marang wong-wong iki pada kaya marang kita nalika kita wiwit pertyaya marang Gusti Yésus Kristus, kepriyé anggèn kula bisa nulak karepé Gusti Allah?” Bareng krungu sing mengkono kuwi, pasamuan terus bisa nampani lan pada ngluhurké Gusti Allah, tembungé: “Dadiné Gusti Allah uga ngekèki mratobat marang bangsa kapir, supaya nampa urip anyar.”