Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan MIKA 4

Pataje

Tiap bangsa anut ngabakti ka dewana masing-masing. Tapi urang mah ngabakti jeung ngabdi teh ka PANGERAN Allah urang, salalanggengna.

Rahayatna ngaromong, ”Hayu urang naranjak ka pasir PANGERAN, ka Baitna Allah Israil, karana Mantenna seja nerangkeun pamundut-Na, urang teh kudu kumaha. Urang bakal nempuh jalan nu dipilih ku Mantenna. Piwulang Mantenna teh kaluarna ti Yerusalem, diandikakeunana ka umat-Na ti Sion.”

Mangsa ka hareup, gunung tempat ngadegna Bait Allah pijadieun pangluhurna, ngawang-ngawang ngaluhuran sakabeh pasir. Loba bangsa-bangsa ngabrul ngajugjug ka dinya.

PANGERAN bakal mutus perkara di tengah bangsa-bangsa, di antara nagri-nagri gede jauh deukeut. Pedang-pedangna ku maranehna dijieunan wuluku, tumbak-tumbakna dijieunan peso pangkas. Bangsa-bangsa moal perang deui, moal sasadiaan perang deui.