Populære bibelvers fra Na Sailm 46

Del

Tostaigí mar sin, aċ aiṫnígí gur mé is Dia ann: beiḋ mé dom ardú i measc na náisiún, agus beiḋ mé dom ardú ar an talaṁ.

Is é Dia ár ndóċas agus ár neart: is giorra dúinn a ċaḃair inár mbuaireaṁ. Ní ḃeiḋ eagla orainn mar sin, siúd is go gcraitear an talaṁ: agus go gcartar na cnoic amaċ i lár na farraige.

Tá aḃainn ann, a mbíonn a sruṫanna ag cur aoiḃnis ar ċaṫair Ḋé: ionad naofa pailliúin an Té is Airde. Bíonn Dia ina measc, agus ní ḃogfar í dá ḃrí sin: tiocfaiḋ Dia ċuici le caḃair, agus tiocfaiḋ sé gan ṁoill.

Tá sé ag cur críċe le cogaí ar fuaid an doṁain: tá sé ag briseaḋ an ḃoġa, agus ag déanaṁ ḋá leaṫ den tsleá, agus ag dó na gcarbad sa tine.