Populære bibelvers fra 1 Brenhinoedd 18

Del

Ateb fi, O ARGLWYDD, ateb fi, er mwyn i’r bobl yma wybod mai ti ydy’r Duw go iawn, a dy fod ti’n eu troi nhw’n ôl atat ti.”

Pan ddaeth hi’n amser i offrymu aberth yr hwyr, dyma Elias yn camu at yr allor, a dweud, “O ARGLWYDD, Duw Abraham, Isaac ac Israel, gad i bawb wybod heddiw mai ti ydy Duw Israel, ac mai dy was di ydw i. Dangos fy mod i’n gwneud hyn am mai ti sydd wedi dweud wrtho i.

Dyma Elias yn sefyll o flaen y bobl i gyd a gofyn iddyn nhw, “Am faint mwy dych chi’n mynd i eistedd ar y ffens? Os mai’r ARGLWYDD ydy’r Duw go iawn, dilynwch e, ond os Baal ydy e, dilynwch hwnnw!” Ddwedodd neb yr un gair.

Yna’n sydyn dyma dân yn disgyn oddi wrth yr ARGLWYDD a llosgi’r offrwm, y coed, y cerrig a’r pridd, a hyd yn oed sychu’r dŵr oedd yn y ffos.

Pan welodd y bobl beth ddigwyddodd, dyma nhw’n syrthio ar eu gliniau a’u hwynebau ar lawr, a gweiddi, “Yr ARGLWYDD ydy’r Duw go iawn! Yr ARGLWYDD ydy’r Duw go iawn!”

Yna’r seithfed tro dyma’r gwas yn dweud, “Mae yna gwmwl bach, dim mwy na dwrn dyn, yn codi o’r môr.” A dyma Elias yn dweud, “Brysia i ddweud wrth Ahab, ‘Dringa i dy gerbyd a dos adre, rhag i ti gael dy ddal yn y storm.’”

A dyma’r ARGLWYDD yn rhoi nerth goruwchnaturiol i Elias. Dyma fe’n rhwymo’i wisg am ei ganol a rhedeg o flaen cerbyd Ahab yr holl ffordd i Jesreel.

Yna dyma Elias yn dweud wrth Ahab, “Dos i fwyta ac yfed, achos mae yna sŵn glaw trwm yn dod.”

A dyma fe’n dweud wrth ei was, “Dos i fyny i edrych allan dros y môr.” Dyma’r gwas yn mynd i edrych, a dweud, “Does dim byd yna”. Saith gwaith roedd rhaid i Elias ddweud, “Dos eto”.

Yna dyma Elias yn galw’r bobl draw ato. Ar ôl iddyn nhw gasglu o’i gwmpas, dyma Elias yn trwsio allor yr ARGLWYDD oedd wedi cael ei dryllio.

Galwch chi ar eich duw chi, a gwna i alw ar yr ARGLWYDD. Y duw sy’n anfon tân fydd yn dangos mai fe ydy’r Duw go iawn.” A dyma’r bobl yn ymateb, “Syniad da! Iawn!”

Cymerodd un deg dwy o gerrig – un ar gyfer pob un o lwythau Jacob (yr un roedd yr ARGLWYDD wedi rhoi’r enw Israel iddo).

Yna tua canol dydd dyma Elias yn dechrau gwneud hwyl am eu pennau nhw. “Rhaid i chi weiddi’n uwch! Dewch, duw ydy e! Falle ei fod e’n myfyrio, neu wedi mynd i’r tŷ bach, neu wedi mynd ar daith i rywle. Neu falle ei fod e’n cysgu, a bod angen ei ddeffro!”

A dyma fe’n defnyddio’r cerrig i godi allor i’r ARGLWYDD. Yna dyma fe’n cloddio ffos eithaf dwfn o gwmpas yr allor.