Populære bibelvers fra Gníomhartha 1

Del

Ach glacfaidh sibh neart an Spioraid Naoimh ag túirliocan ionaibh, agus beidh sibh i nbhúr lucht fiadnaise dhómhsa i n-Ierúsalem agus i n-Iudéa go léir agus i Samaría, agus go h-imeall an domhain ar fad.

Ach dubhairt sé leó: Ní h-agaibhse atá fios d’fhághail ar na h-aimsiribh ’ná ar na tráthanaibh a chimeád an t-Athair fé n-a chómhacht féin.

Agus d’ith sé bia ’n-a dteannta agus d’órduigh sé dhóibh gan imtheacht a’ Ierúsalem ach fanmhainth le geallmhaint an Athar, an gheallmhaint, (ar seisean) a chloiseabhair ó m’ béal-sa: Gur dhein Eóin baiste le h-uisge ach go ndéanfar sibhse do bhaiste leis an Spioraid Naomh laistigh de bheagán laethanta.

Agus tar éis é féin a thaisbeáint beó dhóibh i ndiaidh a pháise, le mórán deasbhuithe, i gcaitheamh dachad lá, ’ghá thabhairt féin le feisgint dóibh agus ag labhairt leó ar rígheacht Dé.

Agus nuair a bhí an chainnt sin ráidhte aige do tógadh suas é os cómair a súl agus do ghlac sgamall as a radharc é.

Agus an fhaid a bhíodar ag féachaint air agus é ag imtheacht suas an neamh, féach, bhí beirt fhear ’n-a seasamh ’n-a n-aice agus éadach geal ortha, Agur dubhradar: A fheara Ghaililiacha, cad ad áil libh i nbhúr seasamh ag féachaint suas chun neimhe? Íosa so atá tógta suas ar neamh uaibh, tiocfaidh sé ar an gcuma gcéadna, fé mar a chonacabhair ag dul suas ar neamh é.