لۆگۆی یوڤێرژن
ئایکۆنی گەڕان

हबकूक 1

1
1अह आसा बिधातो समाद ज़ुंण बिधाता हबकूक गूरा का धैनै खोज़अ। हबकूक बोला बिधाता का इहअ,
हबकूक गूरै खोज़ी बिधाता का खरी
2“ए बिधाता, हुंह केभै तैणीं रहूं ताखा
लेर-पकार पाई मज़त मांगदअ लागी? ताह केभै तैणीं निं मेरी शुणनी?
हुंह रहअ ज़ोरै-ज़ोरै बोल्दअ, ‘ज़ुल्म हुअ, ज़ुल्म हुअ!’
तूह निस्सअ हाम्हां बच़ाऊई आथी!
3तंऐं किल्है रहैऊऐ मुखा ईंयां घोर उपद्रभ?
बूरअ करनै आल़ै कदुष्ट मणछा लै तूह सज़ा किल्है निं दैंदअ?
तूह किल्है दैआ इहअ हणैं?
मणछ आसा नर्दैई हुऐ दै! सारै दी आसा ज़ुल्म अर उपद्रभ!
हर ज़ैगा आसा झ़गल़ै अर काट-मार!
4बधाने डअर निं रही ई आथी अर
दालता दी निं नसाफ भेटदअ!
कदुष्ट मणछै गोटै धर्मीं फेरा-फेर!
नसाफ निं रहअ ई आथी।”
बिधाता दैनअ हबकूका लै ज़बाब
5बिधाता बोलअ इहअ,
“देशा-देशा दैआ तम्हैं सोभ नदर,
तेता भाल़ी हणैं तम्हैं रहैन ज़ुंण तेथ हंदअ आसा लागदअ।
थारी ज़िऊंदी ज़िता ई करनै मुंह इहै नुआहरै काम कि
तम्हां निं विश्वास ई हणअ कि इहअ बी आसा हंदअ लागअ।
6मंऐं लाअ कसदी लै होर बी बल दैई ज़ुंण
ज़ुंण दैंत्तर अर नर्दैई देश आसा।
तिन्‍नां हांढणअ सारी पृथूई दी संघा करनअ
तिन्‍नां हर ज़ैगा कबज़अ ज़ुंण तिन्‍नें नांईं आथी तै।
7तिंयां पाआ लोगा जैंदरी डअर-भगैर,
तिन्‍नों बधान अर सूल हआ ज़ेही तिन्‍नें मरज़ी बेठी तिहअ।
8तिन्‍नें घोल़ै ठुर्हा च़राघा का बी छ़ेक्‍कै,
तिंयां आसा राची शकार करनै आल़ै रुहलै का बी करबैऊंणैं।
तिंयां पल़ा भुखै मुक्षरलै ज़िहै चुटी
ज़ुंण भ्रिंऊं करदअ उटअ डैअ बाही शकारा लै झ़ाफ़ली बाहा।
9तिंयां एछा काट-मार करदै रेगीस्ताने ढिश-बागरी ज़िहै हेरा-हेरी,
लाखों लोग कैद करनै आसा तिन्‍नां लै इहै सान
ज़िहअ धरना का रेतो अंदल़ू च़कणअ।
10बडै-बडै राज़ै अर कार-करिंदैओ करा खेल-तमास्सअ,
तिन्‍नें दुशमणे बडै-बडै गहल़ा भाल़ी लागा तिंयां हास्सदै,
तेते दुआली लै च़िणां तिंयां चेच संघा करा तिन्‍नें नगरी कबज़अ।
11तेखअ डेओआ तिन्‍नें सैना बागरी ज़ेही होर्ता लै,
तिंयां सोठा इहअ कि तिन्‍नों बल ई आसा तिन्‍नों देअ ज़ेते तिंयां पूज़ा करा,
तैही आसा तिंयां दोशी।”
हबकूक खोज़ा भिई बिधाता का खरी
12तेखअ बोलअ मंऐं इहअ,
“बिधाता, जुगा-जुगा ओर्ही आसा सदा तूह ई,
मेरै परमेशर, तूह आसा पबित्र अर तूह रहणअ सदा ज़िऊंदअ।
हे मेरै मालक, तूह आसा हाम्हां लै शरण लणें टोल्हा ज़िहअ,
अर ऐबै आसा तंऐं म्हारी गलती पिछ़ू हाम्हां नैरदै कसदी छ़ांटै दै
कि तिन्‍नां करै तूह हाम्हां लै सज़ा दैए!
13तूह आसा पठी शुचअ अर तूह निं बूरअ मंदअ ई आथी,
तूह निं बूरै करनै आल़ै मणछा साखदअ ई आथी,
तै किल्है दैआ तूह इना कदुष्ट मणछा ज़िऊंणै?
ज़ेभै कदुष्ट मणछ आप्पू का खास्सै धर्मीं मणछा मारा,
तेभै किल्है निं हैनूं तूह किज़ै बोल्दअ?
14अह ज़ाण्हिंआं इहअ कि तंऐं आसा मणछ समुंदरे म्हाछ़ली ज़िहै बणाऐं दै!
तिंयां आसा हांढणै-फिरनैं इहै ज़ीबा ज़िहै
ज़सरअ राज़अ ई निं आथी ज़ुंण तिन्‍नां प्रैंदै राज़ करे!
15दुशमण खिंच़ा तिन्‍नां म्हाछ़ली कुंगल़ै कांडै करै!
तिंयां चैल़ा तिन्‍नां आपणैं ज़ज़ाल़ा दी संघा निंयां आपणैं ज़ज़ाल़ा संघी घिशी,
दुशमणा हआ एता लै खास्सै राज्ज़ी अर खुश।
16तिन्‍नें ज़ज़ाल़ा करै भेटा तिन्‍नां ज़िहअ लोल़ी तिहअ,
तैही करा तिंयां तेता लै बल़ीदान।
तिन्‍नें ज़ज़ाल़ दैआ तिन्‍नां लै भांती-भांतीओ खाण रज्ज़ी खाणां लै,
तैही ज़ाल़ा तिंयां तेता लै धूप।
17बिधाता, ताह इहअ कबल्‍लअ दैणअ हणैं?
तिन्‍नां आपणैं ज़ज़ाल़ सदा डाहणैं म्हाछ़ली करै भरी?
तिन्‍नां इहै ई रहणैं कबल्‍लै होरी देशो बनाश करदै?
तिन्‍नें अह नर्दैई काट-मार कधि निं मुक्‍कणीं?”

دیاریکراوەکانی ئێستا:

हबकूक 1: OSJ

بەرچاوکردن

لەبەرگرتنەوە

بەراوردکردن

هاوبەشی بکە

None

دەتەوێت هایلایتەکانت بپارێزرێت لەناو ئامێرەکانتدا> ? داخڵ ببە