ከ{{ምዕራፍ}} ታዋቂ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅሶች

ያጋሩ

Sa dihang gitangtang sa Nating Karnero ang ikapitong silyo, may kahilom didto sa langit sulod sa mga tunga sa oras.

Gipatingog sa unang anghel ang iyang trumpeta ug giulanan ang yuta ug yelo ug kalayo nga sagol dugo. Nasunog ang ikatulong bahin sa yuta, ang ikatulong bahin sa kakahoyan ug ang tanang lunhaw nga sagbot.

Unya nakita ko ang usa ka agila nga naglupad sa kalangitan ug miingon sa kusog nga tingog, “Pagkaalaot! Pagkaalaot! Pagkaalaot gayod sa tanang molupyo sa kalibotan inigpatingog sa tulo ka laing anghel sa ilang mga trumpeta!”

Unya gipatingog sa ikaduhang anghel ang iyang trumpeta. Unya may gitambog ngadto sa dagat nga daw usa ka dakong bukid nga nagdilaab. Nahimong dugo ang ikatulong bahin sa dagat

Gipatingog sa ikatulong anghel ang iyang trumpeta. Unya nahulog gikan sa langit ang usa ka dakong bituon nga nagdilaab daw sulo didto sa ikatulong bahin sa mga suba ug mga tinubdan sa tubig. Ang ngalan sa maong bituon Kapaitan. Nahimong pait ang ikatulong bahin sa mga tubig ug nangamatay ang daghang mga tawo nga nakainom niini.

Unya gipatingog sa ikaupat nga anghel ang iyang trumpeta ug mingitngit ang ikatulong bahin sa adlaw, sa bulan ug sa mga bituon. Ug mingitngit ang ikatulong bahin sa adlaw ug sa gabii.