ከ{{ምዕራፍ}} ታዋቂ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅሶች

ያጋሩ

Sa pagkasayod ni Daniel nga gipirmahan na sa hari ang maong balaod, mipauli siya sa iyang balay ug gipangablihan niya ang mga bintana nga nag-atubang sa Jerusalem. Unya miluhod siya makatulo sa usa ka adlaw ug nag-ampo ug nagpasalamat sa iyang Dios sumala sa nabatasan niya.

Ang akong Dios nagpadala ug anghel aron pagtak-om sa baba sa mga liyon busa wala ako nila tukba kay wala man akoy daotang nahimo sa iyang atubangan ug kanimo usab.”

Gipakanaog ko kining sugo nga ang tanang sakop sa akong gingharian kinahanglang moyukbo ug mosimba sa Dios ni Daniel: “Kay siya buhi nga Dios ug walay kataposan; dili malumpag ang iyang gingharian ug maghari siya hangtod sa kahangtoran. Moluwas gayod siya, ug nagbuhat ug mga kahibulongang butang dinhi sa yuta ug sa langit. Siya ang nagluwas kang Daniel gikan sa kapintas sa mga liyon.”

Busa gipakuha sa hari si Daniel ug gipatambog ngadto sa langub sa mga liyon. Giingnan niya si Daniel, “Hinaot unta nga luwason ka sa imong Dios nga imong gialagaran sa kanunay!”