ከ{{ምዕራፍ}} ታዋቂ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅሶች

و اَما اَدانِم که در حَک آنایایی که خاطر خدائا شُئِه و طِبک اِرادَهِ خدا دعوت بُدِستِت، هَمَهِ چِی‌یا اُمرَییَه اَسِی خیریتشو کَر اَکو.

اَسِی که مطمئنام که نِه مرگ و نِه زندگی، نِه فرشتَه‌یّا و نِه حاکمیا، نِه چِی‌یَی زَمون آلَه و نِه چِی‌یَی که اِلا مِم بعد اَدا، نِه کُدرتیا، نِه بلندی و نِه بُدوری، و نِه هیچ چِیدو تِی تَموم خلکت، اُشناشابِه اُ اَما از محبت خدا که تِی خداوندمو مسیحْ عیسائِه، جدا بِکو.

و هَمینا هم روح خدا تِی ضعفمو کُمَکمو اَکو، اَسِی که اَما نادانِم اَسِی چه چِی باید دعا بِکنِم. ولی روح خدا خوش وَ نالِشِی که وَ کلمَه‌یّا نابِه بِگائِش، اَسِی اَما شفاعت اَکو.

پَ اُ اِ چِی‌یا چه ماشابِه بِگائِم؟ اَگَه خدا خاد اَمائِه، کِی که اُشبِشابِه وَ ضد اَما بِه؟

پَ اَلَه اَسِی آنایاکِه تِی مسیحْ عیسی هِت، هیچ محکومیتی نی،

آخر عاکبت دل بَستَه اُ چِی‌یَی جسمانی، مرگِه و آخر عاکبت پیروی از چِی‌یَی روحانی، زندگی و صلح و سلامتیه.

نَه، اَما تِی هَمَهِ اِ چِی‌یا، از آنایایی که پیروز اَبِت هم سَرتَه هِم، اُ واسطَهِ آناکِه اُ اَما محبت اُشکِه.

اَسِی که وَ نظرُم، عذابِی که تِی اِ زَمونائِه، خاد جلالی که کَرارِ اَسِی اَما آشکار بِبِه، کابِل مکایسَه نی.

کِی کِه اُ اَما از محبت مسیح جدا بِکو؟ مصیبت یا پریشونی یا آزار و اذیت یا کَحطی یا لُختی یا خطر یا شمشیر؟

آناکِه دلیائا اَدَکاوِ، فکر روحا اَدو، اَسِی که روح طِبک اِرادَهِ خدا اَسِی آنایایی که اُ مسیح ایمون شُهَه شفاعت اَکو.

اَسِی که هَمَهِ آنایاکِه اُ واسطَهِ روح خدا هدایت اَبِت، پُسِی خدا هِت.

اَسِی که کسِی که طِبک جسم زندگی اَکنِت فکریاشو لِی چِی‌یَی جسمانیه، ولی کسِی که طِبک روح خدا زندگی اَکنِت فکریاشو لِی چِی‌یَی روحانیه.

آناکِه پُسُش مُضایقَه اُشنِکِه، بلکه اُ آنا تِی رَهِ هَمَهِ اَما تسلیم اُشکِه، چینا خاد آنا هم، مَچیا وَ دست و دلوازی اُ اَما نادَ؟

روح خدا خوش خاد روح اَما شهادت اَدَ که اَما اولادِی خدا هِم. و اَگَه اولادیا هِم، پَ وارث هم هِم، یعنی وارثِی خدا و هم‌ارث خاد مسیح. وَ شرطی که اَما هم خاد آنا عذاب بِکَشِم، تا اَما هم تِی جلالُش شریک بِم.

اَسِی که فکری که لِی جسم نَدَ بُدِ، خاد خدا دشمنی اَکو، اَسِی که از شریعت خدا اطاعت ناکو، که واکعاً هم اُشناشابِه اطاعت بِکو،

اَسِی که خلکت وَ بُری شوک و ذوک منتظر آشکار بُدَئِه پُسِی خدائِه.

اَسِی که اَما اَدانِم که تَموم خلکت تا هَمِ آلَه اُمرَییَه تِی یَک دردی چُن درد زایمون نالِش اَکو.