Amavesi eBhayibheli adumile avela kokuthi Ṁaṫa 25

Dlulisela

Agus freagóruiḋ an Rí agus a déara sé ríu, A deirim riḃ go fírinneaċ, An feaḋ do rinneaḃair é don duine is luġa do na dearḃráiṫreaċaiḃsi agumsa, go ndearnaḃair ḋaṁsa é.

Agus a duḃairt a ṫiġearna ris, Is maiṫ sin, a ṡearḃḟoġantuiḋe ṁáiṫ ḟírinniġ: do ḃí tu ionnruic ar ḃeagán, cuirfuḋ mé ós cionn ṁóráin ṫú: imṫiġ a sdeaċ a ngáirdeaċus do ṫiġearna féin.

(Oir do ḃéarṫar do ġaċ ḋuine agá ḃfuil ní, agus bíaiḋ a ṡáiṫ aige: aċd an té a tá gan ní aige toigeḃṫar úaḋ fós an ní a tá aige.)

Ar a naḋḃarsin déanuiḋ faire, oír ní ḃfuil fios an láoi ná na húaire agaiḃ an a dtiocfuiḋ Mac an duine.

Oír do ḃí ocarus oram, agus tugaḃair ní ré a iṫe ḋaṁ: do ḃí tart oram, agus tugaḃair deoċ ḋaṁ: do ḃí mé am ḋuine coigcríċe, agus tugaḃair áoiḋeaċd ḋaṁ

A duḃairt a ṫiġearna ris, Is maiṫ sin, a ṡearḃḟoġantuiḋe ṁaiṫ ionnruic; do ḃí tu ionnruic a mbeagan, cuirfiḋ misi ós cionn ṁoráin ṫú: imṫiġ a sdeaċ a ngáirdeaċas do ṫiġearna féin.

Do ḃí mé lomnoċd, agus do ċuireaḃairsi éadaċ umam: do ḃí mé tinn, agus tangaḃair dom ḟéaċuin: do ḃí mé a bpríosún, agus tangaḃuir dom ionnsaiḋ.