Amavesi eBhayibheli adumile avela kokuthi Ṁaṫa 17

Dlulisela

Agus a duḃairt Iósa riú, Ar son ḃur míċreidiṁ: oir a deirim riḃ go fírinneaċ, Dá mbeiṫ oiread re gráinne musdaird do ċreideaṁ agaiḃ, a déarṫáoi ris an slíaḃ so, Aṫruiġ as so ann súd a nunn; agus aṫrroċuiḋ sé; agus ní ḃía ní ar biṫ naċ buḋ éidir liḃ.

Suil do sguir seisean do laḃairt, féuċ, do ṫeilg néull soillseaċ sgáile orrṫa: agus feuċ táinic guṫ as an néull, ag ráḋ, Ag so an Mac gráḋaċ úd agamsa, an a ḃfuil mo ṫoil ṁaiṫe; Eisdiġ ris.

Agus ar ḃfreagra Diosa a duḃairt sé, A ċineaḋ dóṫeaguisg gan ċreideaṁ, gá fad fós ḃías mé ḃur ḃfoċair? gá fad fos ḟuiléongas mé siḃ? taḃruiḋ ċugamsa ann so é. Agus do spreag Iósa an deaṁan; agus do imṫiġ sé as: agus do ḃí an leanaḃ slán ó núairsin a maċ.