Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Ruueinieit 4

Pín

Ac nyd amheuawdd ef addewit Duw o ancredyniaeth, eithyr e nerthit yn y ffyð, ac a roes’ogoniant i Dduw, gan vot yn gwbl ddilis ganto, am yr hwn a aðawsei, y vot ef hefyt yn abl yvv wneuthur.

(megis y mae yn scrivenedic, Mi ath wnaethym yn dat llawer o genedloeð) ’sef geir bron Duw yr hwn a gredawdd ef, yr hwn a vywocaa ’r meirw, ac a’ ailw y petheu nyd ynt, val pe baent.

Yr hwn a roddet i angeu dros ein pechotae, ac a adgyfodwyt er ein cyfiawnhat ni.

Yr hwn Abraham tros ben gobeith, a gredawdd y dan ’obeith, val y byðei yn dat Cenetloedd lawer: erwydd hyn a ðywedesit vvrthavv, Velly y bydd dy had di.

Can hyny o ffydd y mae yr etiveddiaeth, val y del trwy rat, a’ bot yr addewit yn ddilis ir holl had, sef nyd yn vnic ir hwn ysydd o’r ddeddyf: anyd hefyt ir hwn ysydd o ffydd Abraham, rhwn yw ein tad ni oll

gan ddyvvedyt, Ys dedwyddion yr ei, y maddeuwyt eu henwireddae, a’r ei y gorchuddiwyt ei pechotae. Ys dedwydd y gwr, ny chyfrif Duw bechot y‐ddaw.

Can ys pa beth a ðyweit yr Scrypthur ’lan? Credawdd Abraham y Dduw, ac ei cyfryfwyt iddaw yn gyfiawnder.