तर पत्रुसले ओक्रा कहल्के, “ए हननिया, तुइं किर सैतानका आप्न मनम अधिकार कर दैक पबित्र आत्माका ठक्छ? जमिन बेच्ल कनेक सना ढेवा आप्नेसङ राखिक एत्के स्यो कहिक किर ठक्छ? उ जमिन बेचस अगा तोरे नाइ छलो झन? अनि बेचि सक्ल तैयो उ जमिनक सभे ढेवा तोरे अधिकारम नाइ छलो झन? एहेन काम कर्लाहार सोच् तोर मनम केनामे एलो? तुइं मानुकसिका नाइ तर पर्मेसोरका ठक्ल स्या।” यि बात सुन्ति बितिन हननिया धर्तिम ढल्ले आ मोर्ले। यि बात सुन्लाहार सभेक मनम डर ढुक्ले।