زبُور 10 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

اَی خُداوند، تُو آرزوی آدمای عاجِز-و-بیچاره ره پُوره مُونی، تُو دِل های ازوا ره قَوی مُونی تُو گوش خُو ره طرفِ ازوا مُتَوَجِه مُونی تا دَ حقِ یَتِیما و مظلُوما اِنصاف کنی تاکه اِنسانِ خاکی دِیگه باعِثِ ترس-و-وَحشَت نَشُنه.

مگم تُو مِینگری! دَ حقِیقت مُصِیبت و غَم دَ زیرِ نظر تُو اَسته تا دَز شی رَسِیدَگی کُنی. آدمِ غرِیب-و-بیچاره خود ره دَز تُو مِیسپاره، مَدَدگارِ یَتِیما، تُو اَستی.

اَی خُداوند، چرا دُور ایسته شُدے؟ چرا دَ غَیتِ مُشکِلات-و-سختی مه خود ره تاشه مُونی؟

اَی خُداوند، باله شُو! اَی خُدا، دِست خُو ره باله کُو! آدمای غرِیب-و-بیچاره ره پُرمُشت نَکُو!