اِنجیلِ مَرقُس 16 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

بعد وِشونِ بااوته: «تِمومِ دِنیائه دِله بُورین و انجیلِ تِمومِ مَردِمِ وِسه اِعلام هاکانین.

و اونایی که مِ ره ایمون دارنِنه این نشونه و معجزه ها ره کاندنه: مِ اسمِ هِمراه دِوها ره بیرون کاندنه و جدیدِ زِوون هائه هِمراه گَب زَندِنه و مَرها ره شه دَسائه هِمراه گِرنِنه، اگه کُشنده زَهر هم بَخُرِن، وِشونِ هیچی نَوونه، وِشون مرِضیونِ سَر دَس اییِلنِنه و مریضون شِفا گِرنِنه.»

هر کی ایمون بیاره و غسلِ تَعمید بَیره، نِجات گِرنه. ولی هر کی ایمون نیاره، مَحکوم بونه.

شاگِردون هم بیرون بُوردِنه و همه جا تَعلیم دانه، خِداوند وِشونِ هِمراه کار کارده و شه کِلامِ اون نشونه و معجِزاتِ هِمراه که شاگِردون اِنجام دانه، ثابت کارده.

اون جِوون وِشونِ بااوته: «هَراسون نَووین. شِما عیسیِ ناصریِ دِمبال گِردِنِنی، هَمون که وه ره مصلوب هاکاردِنه. وه زنده بَییه؛ اینجه دَنیه. اونجه که وه جِنازه ره بییِشته بینه ره هارِشین.

ولی وَختی هارِشینه، بَدینه اون سَنگ که خَله گَت بییه، مَقبرهِ دِهونهِ جِم یِتا گوشه غَلت هِدا بَییه. وَختی مَقبره دِله بُوردِنه، بدینه یِتا جِوونِ مَردی اِسبه جمهِ هِمراه، راسِ طَرِف نیشته. زَن ها وه بَدیئِنِ جِم هَراسون بَینه.