اِنجیلِ مَتّی 18 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

چوونکِه هَر جا که دِ یا سه نَفِر مِ اسمِ هِمراه جَمع بَووِن، مِن اونجه وِشونِ میون دَرِمبه.»

اینِم شِما ره گامبه، اَگه دِ نَفِر از شِما زِمینِ سَر اونچیِ خَوِری که خِدائه جِم خوانِنی یَک دِل بَووین، مِ آسِمونی پییِر اونِ شِما ره دِنه.

عیسی یِتا وَچه ره صدا هاکارده و وه جِم بَخواسِه شاگِردونِ میون اِیست هاکانه. و بااوته: حَییقَتاً شِما ره گامبه، «تا عَوِض نَووین و کِچیکِ وَچِهِ واری نَووین، نَتوندِنی هیچ وَخت آسِمونِ پادشاهیِ دِله بُورین.

هَر کی شه ره این کِچیکِ وَچِهِ واری کِچیک هاکانه، آسمونِ پادشاهیِ دِله گَت تِرین بونه.

هر کی این طی وَچِه ره مِ اسمِ خاطِری قبول هاکانه مِ ره قبول هاکارده.

«حَییقَتاً شِما ره گامبه: هَر چی زِمینِ دِله دَوِندین، آسِمونِ دِله هَم دَوِسه بونه، و هَر چی زِمینِ دِله واز هاکانین، آسِمونِ دِله هَم واز بونه.

هَمین طی هم مِ پییِر که آسِمونِ دِله دَره این بِلا ره شِمه سَر یارنه، اَگه شِما هم شه بِرارِ دِلِ جِم نِبَخشین.

« ولی هر کی که باعِث بَووه یِتا اَز این کِچیکون که مِ ره ایمون دارنِنه گِناه دَکِفه، وه وِسه بهتَر بییه، شه گَردِنِ آسیوِ سَنگ وَسِّه و شه ره دریائه عِمیقِ جائه دِله غَرق کارده.

چی گمون کاندینی؟ اَگه یِتا مَردی صد تا گُسفِن داره و یِتا اَز اونا گوم بَووه، تِ نَظِر، اون نَوِد و نه گُسفِنِ دییه ره کوهِ دِله وِل نَکانده و گوم بَییه گُسفِنِ دِمبال نَشونه؟