نامَه رومِنیا 10 سے مشہور بائبلی آیات

اَسِی که اَگَه وَ زابوت اعتراف بِکنِش «عیسی خداوندِه» و تِک دلُت ایمون اُتبِه که خدا اُ آنا از مُردَیّا زندَه شاکِه، نجات پیدا اَکنِش.

اَسِی که وَ دِلِه که آدام ایمون دارِ و صالح اُ حساب اَدا و، وَ زابوئِه که آدام اعتراف اَکو و نجات پیدا اَکو.

پَ ایمون از شُنُفتَ اَدا، و شُنُفتَ اُ واسطَهِ کلوم مسیحِه.

اَسِی که تِی کتاب اِشعیای پیغامبر اَگِه: «هرکَه اُ آنا ایمون بیارِ، خَجالَت زادَ نابِه.» اَسِی که بین یهودی و غیریهودی هیچ فرقی نی، اَسِی که مِ خداوندا، خداوند هَمَئِه و آنا اُ هَمَهِ کسِی که جار شَزنِت، فَراوون برکت اَدَ. اَسِی که «هرکَه اسم خداوندا جار بِزاد، نجات پیدا اَکو.»

و چینا باید اعلام بِکنِت، اَگَه فرستدَ نِبِت؟ هَموناکِه تِی کتاب اِشعیا نوشتَه بُدِ: «چاد جوهوئِه پَئِی کسِی که مِ خبر خَشا اعلام اَکنِت.»

پَ چینا اُ کسی که اُ آنا ایمون شُنِئوردِ، جار اَزنِت؟ و چینا باید اُ کسی ایمون بیارِت که اصلاً دربارَهِ آنا شُنِشُنُفتِ؟ و چینا باید بِشناوِت، بدون اِکِه کسی اُ آنایا اعلام بِکو؟

اَسِی که مسیح شریعتا شُ آخر رَسِنَه، تا هرکَه ایمون دارِ، صالح اُ حساب بیاد.