ရှင်မာကု 6 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

ကိုယ်တော်က တပည့်တော်တို့အား “လူသူကင်းဝေးရာအရပ်သို့သွား၍ ခဏမျှ အနားယူကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အတွက် စားချိန်၊ သောက်ချိန်မရလောက်အောင် လူထုပရိသတ်ကြီးသည် သူတို့ထံသို့ တဖွဲဖွဲ ရောက်ရှိလိုက်၊ ပြန်သွားလိုက် ဖြစ်နေကြသောကြောင့်ဖြစ်၏။

သို့သော် ကိုယ်တော်ယေရှုက “အရိယာသူတော်စင်သည် မိမိ၏နေရင်းမြို့မှ လူများ၊ ဆွေမျိုးများနှင့် မိသားစုများမှလွဲ၍ ကျန်သည့်အခြားနေရာတိုင်း၌ လူတိုင်း၏လေးစားဂုဏ်ပြုခြင်းအား ရရှိတတ်၏” ဟုမိန့်တော်မူလေ၏။

ကိုယ်တော်သည် လှေပေါ်မှဆင်းသောအခါ များစွာသောလူထုပရိသတ်ကြီးသည် သိုးထိန်းမရှိသော သိုးအုပ်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သနားကရုဏာပွား၍ သူတို့အား စတင်၍ ဟောပြောသွန်သင်လေ၏။

ကိုယ်တော်သည် ထိုနေရာ၌ မကျန်းမာသောသူအနည်းငယ်တို့အပေါ် လက်တော်ကိုတင်လျက် ကျန်းမာစေခဲ့ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားအံ့ဖွယ်နိမိတ်လက္ခဏာများကို မပြုခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ထိုသူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းမရှိကြသည်ကို အံ့ဩတော်မူ၏။ ထို့နောက် သူသည် အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာများတွင် လူတို့အား ဆက်လက်၍ ဟောပြောသွန်သင်တော်မူလေ၏။

ကိုယ်တော်သည်လည်း မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင်ကို ယူ၍ ကောင်းကင်သို့ မှန်းမျှော်ကာ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းပြီးမှ မုန့်များကို ဖဲ့၍ လူအုပ်ကြီးကို ကျွေးမွေးရန် တပည့်တော်များထံသို့ ပေးလေ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ငါးနှစ်ကောင်ကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်း လူအားလုံးအတွက် ခွဲဝေပေးလေ၏။ လူအားလုံးတို့သည်လည်း ဝလင်စွာ စားသုံးကြရသည့်အပြင် ပိုလျှံသောမုန့်နှင့် ငါးအပိုင်းအစများကို တပည့်တော်တို့က ကောက်ယူစုဆောင်းကြရာ ခြင်းတောင်းတစ်ဆယ့်နှစ်တောင်းပင် ပြည့်လျှံနေလေ၏။